به گزارش خبرگزاری حوزه از اصفهان، قد سایه های شهر هنوز بلند است که مردم شهر من، به اجتماعی غیرت مندانه پیوند می خورند.
اذان روزهای آخر ماه مبارک رمضان سال ۱۴۰۴ شمسی عجب حال و هوایی دارد، مغرب که می شود، صف های نماز جماعت، یک به یک بسته می شوند، حی علی الصلاه، حی علی الصلاه ...
شانه به شانه، قدم کنار قدم، در کنار یکدیگر هستیم، امام جماعت در پیشانی صف های نماز، تکبیره الاحرام می بندد و اینک نماز روزه داران مجاهد در خیابان ها و میادین شهر من چه دیدنی است.
امروز خیابان های شهر من سجده گاه مردمی بی نظیر، تکرارنشدنی و پرافتخار است.
نماز که تمام می شود، سفره های افطار در کف همین خیابان ها و میدان های شهر پهن می شوند، پهن می شوند، تا سفره ددمنشان را از ساحت هستی پاک کنند.
شب چهارشنبه آخر سال ۱۴۰۴ برای همیشه در خاطر ما به جا خواهد ماند، شبی که به جای آتش بازی در کوچه پس کوچه های محله های شهر، آتش بازی بزرگ تری را در تل آویو رقم زده ایم.
عجب بزمی خدای شگفتانه ها چیده، سفره های افطاری که خواب سیاه دشمن برای این ملت را آشفته کرده است.
فرش کوچکی را پهن کرده اند و در وسط آن سفره ای که در آن مقداری نان و پنیر و خرما و سبزی است، امشب مردم من، مردم شهر من، روزه خود را با مهر و عطوفت و با چاشنی حماسه و شجاعت باز کرده اند.
هر سال در این شب، کوچه ها از صدای پسربچه های شوخ و شنگ و آتش بازی های کودکانه پر بود، اما امسال جای همه آن کودکانه ها را بلوغی از جنس حماسه و رشادت و شجاعت و غیرت پر کرده است.
آری، فرزندان خاک من، این گونه بزرگ می شوند.
قرار سیه دلان مزدور این بود که این شب را برای ملت ایران، تبدیل به شب دیجوری کنند که ملحق به سیاهی شب طاغوت می شود، اما روی این مردم سپید باد که یک بار دیگر روی دشمن را سیاه کردند و بزرگی و عظمت خود را به جهانیان برای چندمین بار اثبات نمودند.
این مردم پای همین سفره های افطار، درس آزادگی و دینداری و غیرت آموختند و این لحظات ثابت می کند که ما هم چنان پای آرمان ها و ارزش های الهی خود ایستاده و مقاوم هستیم.
این شب ها، شب های قدر انقلاب اسلامی است و همه در کنار یکدیگر می ایستیم تا نقشه شوم دشمن برای پاره پاره کرده ایران عزیزتر از جان را بر آب کنیم.
به دشمن اجازه نخواهیم داد تن شریف ایران را به خاک بسپرد، بلکه با تن و جان خود این تن شریف را حفظ خواهیم کرد.
دشمن پلید بداند هرگز دست آلوده آن به ساحت قدسی این ملت و این خاک نخواهد رسید، چرا که این مردم آزمون داده میادین سخت و دشوار هستند و هیچ گاه تیره روزان و بخت برگشتگان این عالم رمز این عزت و بزرگی را در نخواهند یافت.
انتهای پیام











نظر شما