به گزارش خبرگزاری حوزه، در آیینها و باورهای دینی و فرهنگی، گاه اعمالی شکل میگیرند که ریشه در خرافات دارند و گاه از سنتهای معنوی سرچشمه میگیرند. یکی از این رفتارها، زدن بر سنگ قبر هنگام زیارت اهل قبور است. این پرسش برای بسیاری مطرح است که آیا این عمل، راهی برای آگاه کردن متوفی از حضور زائر است یا باوری نادرست و خرافی؟ حجتالاسلام رضا محمدی شاهرودی در برنامه پرسمان دینی به این پرسش پاسخ گفتهاند.
پرسش:
وقتی به سر قبر اموات میرویم، آیا زدن روی سنگ قبر برای آگاه کردن متوفی از حضور ما، عمل درستی است یا خرافه؟
پاسخ حجتالاسلام رضا محمدی شاهرودی:
در نگاه اول، این پرسش مطرح میشود: چه کسی میخواهد متوجه شود؟ بدن مادی که پوسیده و پس از سالها ممکن است چیزی از آن باقی نمانده باشد. مثلاً اگر کسی ده سال پیش فوت کرده، اکنون نه جان دارد، نه فکر، و آن جسم مادی دیگر توجهی ندارد. حتی روز بعد از دفن نیز، فرد مرده است. پس چگونه میتوان با زدن در، او را آگاه کرد؟ این باور خرافه است.
از طرفی، در روایات دینی توصیههایی مانند فروبردن دست در خاک قبر بلافاصله پس از دفن و دعا کردن یا خواندن فاتحه وجود دارد.
به نظر میرسد این اعمال میتواند نوعی ارتباط معنوی با روح متوفی ایجاد کند. این ارتباط با بدن خاکی برقرار نمیشود، بلکه با روح و وجود حی و برزخی او است. از آنجا که روح به این مکان توجه دارد، با لمس قبر یا قرار دادن دست روی آن، این ارتباط تقویت میشود. البته نه به این معنا که با زدن در، متوفی در را باز کند که این برداشت، خرافه است.
*برای شنیدن و دانلود صوت اینجا کلیک کنید
نظر شما