سه‌شنبه ۱۶ دی ۱۴۰۴ - ۱۰:۱۰
چرا گناه، روان انسان را بیمار می‌کند؟

حوزه/ سلامت روان در آموزه‌های دینی بر تندرستی جسم مقدم است؛ زیرا بیماری دل پایدارتر و خطرناک‌تر است. احکام الهی و قرآن برای پیشگیری، پاکسازی روح و شفای دل‌ها نازل شده‌اند.

به گزارش خبرگزاری حوزه، روح و اندیشه آدمی همانند پیکر مادی او، بیماری‌های ویژه‌ای دارد و با زنگارهای رفتار و کردار ناشایست، دردمند و افسرده می‌شود.

* اولویت سلامت روان بر تندرستی جسم

سلامت روان و پیراستن باورهای نادرست، از تندرستی جسمی بسیار مهم‌تر است؛ زیرا بیماری‌های روحی:

پیوسته همراه انسان است

حتی پس از مرگ نیز او را رها نمی‌سازد

به کیفر الهی دچار می‌کند

فرمایش امیرالمؤمنین علی(ع): «أَلَا وَ إِنَّ مِنَ الْبَلَاءِ الْفَاقَةَ، وَ أَشَدُّ مِنَ الْفَاقَةِ مَرَضُ الْبَدَنِ، وَ أَشَدُّ مِنْ مَرَضِ الْبَدَنِ مَرَضُ الْقَلْبِ»

(آگاه باشید! از جمله بلاها، فقر و تنگدستی است و از فقر سخت‌تر، بیماری بدن است و از بیماری بدن دردناک‌تر، بیماری دل است.)

* بهداشت روان در آموزه‌های دینی

همان‌گونه که پیکر آدمی نیازمند بهداشت و درمان است، روان او نیز این نیاز را دارد. آیات و روایات برای سلامت روان و پیشگیری از آلودگی‌های روحی، راهکارهای بهداشتی ارائه کرده‌اند و برای طهارت از آلودگی‌های درونی، شیوه‌های درمانی نشان داده‌اند.

* احکام الهی؛ پاسدار جان و خرد

بسیاری از احکام الهی برای صیانت و بهداشت جان و خرد انسان از آلودگی و بیماری است و بخشی دیگر — مانند کفّارات — به پاکسازی و درمان روح آلوده می‌پردازد.

سخن گوهربار حضرت فاطمه(س): «وَ النَّهیَ عَنْ شُرْبِ الْخَمْرِ تَنْزیهاً عَنِ الرِّجْسِ...»

(خداوند نوشیدن شراب را برای پاکیزگی و بهداشت [روان] از پلیدی منع کرده است.)

* قرآن؛ شفابخش دل‌ها

خدای سبحان در قرآن می‌فرماید: «وَنُنَزِّلُ مِنَ الْقُرْآنِ مَا هُوَ شِفَاءٌ وَرَحْمَةٌ لِّلْمُؤْمِنِینَ»

(و از قرآن آنچه را که برای مؤمنان مایه شفا و رحمت است، نازل می‌کنیم؛ سوره اسراء، آیه ۸۲)

* هشدار:

ما بیماری‌های ظاهری و زیان‌های آن را می‌بینیم؛ اما از آسیب‌های بیماری‌های باطلی — مانند نگاه حرام، بی‌عفتی و بی‌حجابی — غافلیم!

منابع:

نهج‌البلاغه، حکمت ۴۶۰

برگرفته از: ادب فنای مقربان، جلد ۸، صفحه ۳۱۰

تفسیر موضوعی قرآن کریم، ج۱۱، ص۶۹

بحار الأنوار، ج۲۹، ص۲

سوره اسراء، آیه ۸۲

برگرفته از: مفاتیح الحیات، صفحه ۱۲۷

برچسب‌ها

نظر شما

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.
captcha