به گزارش خبرگزاری حوزه از تهران، حجت الاسلام والمسلمین قرائتی، رئیس ستاد اقامه نماز کشور در پیامی به ائمه جمعه و جماعات، خواستار توجه به تفسیر و تدبر در قرآن و استفاده از کلام خدا در خطبهها و منابر شد.
متن پیام به این شرح است:
بسم الله الرّحمن الرّحیم
محضر مبارک ائمه جمعه و جماعات و علمای بلاد دامت برکاتهم
سلام علیکم؛ بحمدالله در سایه جمهوری اسلامی، تفسیر و تدبر در قرآن در حوزهها و خطبهها و مجامع دانشگاهی و فرهنگیان گسترش پیدا کردهاست، ولی آیا میتوان گفت حق قرآن را ادا کردهایم؟ بزرگان به ما یاد دادهاند که اشتغال یقینی برائت یقینی میخواهد، ما در مورد قرآن کریم اشتغال ذمه داریم و باید به گونهای تلاش کنیم که برائت حاصل شود. ماههای رجب، شعبان و رمضان بستر خوبی برای اقدام به این امر مبارک است.
در بعضی منابر و خطبهها ذکر آیاتی از قرآن به چشم میخورد، ولی بیش از کلام خدا، حکایات تاریخی، رویاهای اشخاص و تحلیلهای سیاسی محتوای سخنرانیها را تشکیل میدهد، در حالیکه آیات قرآن باید محور سخنان ما باشد و مطالب دیگر حول آن باشد، چنانکه رسول خدا از سوی خدا مامور به تبیین کلام خدا برای مردم بود: «وَأَنْزَلْنَا إِلَیْکَ الذِّکْرَ لِتُبَیِّنَ لِلنَّاسِ مَا نُزِّلَ إِلَیْهِمْ» (نحل، ۴۴)
بارها پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله و سلم فرمودند: «إِنِّی تَارِکٌ فِیکُمُ الثَّقَلَیْنِ کِتَابَ اللَّهِ وَ عِتْرَتِی أَهْلَ بَیْتِی ما إِنْ تَمَسَّکْتُمْ بهما لَنْ تَضلُّوا أبَداً و إنّهما لَنْ یَفْتَرِقا حَتی یَرِدا عَلَیَّ الحَوْضَ»؛ بنابراین نباید بگذاریم میان قرآن و اهلبیت علیهم السلام جدایی بیفتد، بلکه باید به تعداد جلسات عزاداری، جلسات تفسیر قرآن داشته باشیم و در همان جلسات نیز از جایگاه اهلبیت در قرآن بگوییم، وگرنه مشمول شکایت «رَحْمَهً لِلْعَالَمِین» در قیامت خواهیم شد که: «یَا رَبِّ إِنْ قَوْمِی اتَّخَذُوا هَذَا الْقُرْآنَ مَهْجُورًا» (فرقان، ۳۰)
اگر علمای ربانی بر وفق آیه «خُذِ الْکِتَابَ بِقُوَّهٍ» (مریم، ۱۲) به وظیفه خود عمل نکنند، افرادی دست به تفسیر قرآن خواهند زد که چه بسا به تفسیربهرای و برداشتهای نادرست از قرآن منجر شود و جوانان را به انحراف بکشند، همچون گروه فرقان در اول انقلاب.
مفسر باید همچون مادری باشد که انواع غذاها را میخورد اما آنچه را به نوزادش میدهد شیر است که همه نیازهای نوزاد را برآورده میکند ولی هضم آن سخت و مشکل نیست. بیان اقوال و احتمالاتِ ذیل هر آیه کمکی به فهم مردم از مقصد و مقصود آیات نمیکند؛ آنچه قرآن را راهنمای زندگی مردم قرار میدهد، بیان درسهای کاربردی و پیامگرفتن از آیات است.
درس تفسیر باید شرایطی داشته باشد:
الف. همراه با نشاط و متناسب با نیاز و ظرفیت مخاطب باشد.
ب. به بیان ساده و روان باشد، نه مغلق و پیچیده. ساده گویی غیر از سست گویی است. آنچه می گوییم به گونه ای باشدکه عوام بفهمد، اما خواص هم بپسندد.
ج. اهل منبر بر اساس قرآن موعظه کنند: «فَذَکِّرْ بِالْقُرْآنِ مَنْ یَخَافُ وَعِیدِ» (ق، ۴۵)
از خدا می خواهم راه حق را به ما نشان دهد و توفیق عمل به آن را مرحمت فرماید و راه باطل را به ما نشان دهد و توفیق اجتناب از آن و عمل بر اساس تقوا را عنایت فرماید و هرگونه غفلت و کوتاهی در حق قرآن و اهل بیت را توفیق جبران عطا فرماید.
محسن قرائتی
انتهای پیام/
نظر شما