به گزارش خبرنگار خبرگزاری حوزه از تهران، چهارمین همایش «ستاد گسترش فرهنگ دعا» صبح امروز پنجم بهمن ماه با حضور جمعی از حوزویان تهران، محمدعلی سعیدی نژاد مدیرعامل «ستاد گسترش فرهنگ دعا» و حجتالاسلام والمسلمین احسان بیآزار تهرانی تولیت آستان مقدس امامزاده صالح (ع) در سالن جلسات این بقعه متبرکه برگزار شد.
حجتالاسلام والمسلمین محمودی نویسنده و پژوهشگر دینی در این همایش به تشریح ابعاد مختلف حیات علمی و شخصیتی شیخ طوسی پرداخت و اظهار داشت: حیات علمی شیخ طوسی را میتوان به سه دوره اصلی تقسیم کرد؛ نخست دوران خراسان، سپس دوران بغداد و در نهایت دوران نجف اشرف.
وی گفت: شیخ طوسی در جوار مرقد امیرالمؤمنین علی(ع) به مدت دوازده سال زیست و در سال ۴۶۰ هجری قمری در همان شهر به دیار باقی شتافت.
وی شیخ طوسی را شخصیتی کمنظیر در میان عالمان شیعه معرفی کرد و یادآور شد: عوامل مختلفی باعث رسیدن ایشان به این درجه از علم و تأثیرگذاری شده است که نخستین عامل، اخلاص و تقوای الهی شیخ طوسی و توسل بی چشم داشت ایشان به اهل بیت عصمت و طهارت (ع) بود، همچنین همت والا و پشتکار شگفتانگیز او در کسب علم و تدریس و تألیف از دیگر عوامل مؤثر در موفقیتهای علمی وی به شمار میرود.
حجت الاسلام والمسلمین محمودی ابراز کرد: علاوه بر این، نبوغ فکری و استعداد سرشار ایشان در درک و تحلیل مسائل علمی و نیز بهرهمندی از محضر استادان و مشایخ بزرگ، در رشد علمی ایشان تأثیرگذار بود.
اساتید شیخ طوسی در بغداد از بزرگان بیبدیل دوران بودند
وی با بیان اینکه شیخ طوسی در آغاز ورود به بغداد در سن ۲۳ سالگی، فقیهی مجتهد بود که این امر نشان از هوش و استعداد بالای ایشان بوده است، تصریح کرد: اساتید شیخ طوسی در بغداد نیز از بزرگان بیبدیل دوران بودند، نخستین استاد وی، شیخ مفید (ره) بود که شیخ طوسی به مدت پنج سال از محضر ایشان بهرهمند شد. در این مدت، نخستین جلد از کتاب عظیم «تهذیب الاحکام» را تألیف کرد. پس از شیخ مفید، از محضر محدثان و عالمان بزرگی، چون ابنالصلت اهوازی، حسین بن عبیدالله غضائری و سید مرتضی علمالهدی استفاده کرد.
محقق حوزوی ادامه داد: سید مرتضی به مدت حدود بیست و هشت سال استاد اصلی شیخ طوسی بود و شیخ بسیاری از کتب وی را قرائت و سماع کرد، نکته مهم در این زمینه، هوشمندی شیخ طوسی در بهرهبرداری از محضر استادان کهنسال پیش از وفات ایشان بود تا از گنجینههای علمی آنان بهرهمند شود.
وی خاطرنشان کرد: یکی دیگر از عوامل موفقیت شیخ طوسی، دسترسی گسترده به کتابخانههای مهم بغداد بود، که از کتابخانههای شاخصی، چون «دارالعلم» شاپور بن اردشیر و کتابخانه شخصی سید مرتضی بهره برد که مجموعهای بینظیر از کتب اصولی و آثار اصحاب در خود جای داده بود. شیخ طوسی از این منابع قبل از نابودی برخی از این کتابخانهها بیشترین بهره را برد.
شیخ طوسی در حوزههای مختلف اسلامی، بنیانگذار بودند
این پژوهشگر حوزوی به آثار علمی بینظیر شیخ طوسی اشاره کرد و گفت: شیخ طوسی در حوزههای مختلف اسلامی، بنیانگذار و الهامبخش بوده است. او در عرصه حدیث، دو کتاب «تهذیب الاحکام» و «الاستبصار» را تألیف کرد که به همراه «کافی» و «من لا یحضره الفقیه»، «کتب اربعه» شیعه را تشکیل میدهند، در فقه نیز، آثار مهمی، چون «النهایه» و «المبسوط» را از خود به یادگار گذاشت که فتاوای فقهی ایشان برای حدود دو قرن مرجعیت داشت. در اصول فقه، کتاب «العدّه فی اصول الفقه» با نظریات بدیع ایشان تألیف شد و در تفسیر قرآن، «التبیان فی تفسیر القرآن» را نوشت که اولین تفسیر جامع شیعی محسوب میشود. همچنین در کلام و اعتقادات، آثار برجستهای، چون «تمهید الاصول»، «الاقتصاد» و «الهادی» از ایشان باقی مانده است.
حجت الاسلام والمسلمین محمودی با اشاره به برگزاری همایش های ستاد گسترش فرهنگ دعا در کشور، بیان کرد: این همایش ها در ترویج سبک زندگی با محوریت سیره اهل بیت بسیار موثر است. هرچقدر این فرهنگ گسترش یابد شاهد کاهش آسیب های اجتماعی در جامعه خواهیم بود.
انتهای پیام./
نظر شما