حجت الاسلام والمسلمین ناصر ابراهیمی از اساتید حوزه علمیه قم در گفت وگو با خبرنگار خبرگزاری حوزه با تبریک فرا رسیدن نیمه شعبان و سالروز میلاد منجی عالم بشریت به بیان حکایاتی از کرامات حضرت حجّت بن الحسن(ع) پرداخت.
شیخ حرعاملی (ره) در کتاب اثبات الهدی می نویسد: حدود ده ساله بودم که به بیماری سختی مبتلا شدم، به گونه ای که همه بستگانم کنار بسترم بودند و مطمئن شدند که تا شب از دنیا می روم. در این ساعات من در بین خواب و بیداری بودم که پیامبر اکرم (ص) و همه امامان (ع) را دیدم و بر یک یک آنها سلام نموده و با ایشان روبوسی کردم. وقتی با امام صادق (ع) روبوسی کردم، به من سخنانی فرمود که یادم نماند، جز اینکه به یاد دارم برایم دعا کرد. همچنین امام عصر (عج) هم برایم دعا نمود. چون وقتی به آن حضرت رسیدم و با او دست دادم و روبوسی کردم، گریه کرده و گفتم: «ای مولای من، می ترسم با این مرض بمیرم و به نهایت مطلوب خود یعنی علم و عمل نرسم.» حضرت (عج) به من فرمود: «نترس، در این بیماری از دنیا نمی روی، بلکه خداوند تو را شفا داده و عمری طولانی خواهی داشت.» سپس آقا کاسه ای را به دستم داد و من از آب آن نوشیدم و در همان لحظه بیماری ام برطرف شده و شفا گرفتم. فوراً از بسترم برخاستم و در حضور بستگانم نشستم. همگی تعجب می کردند. اما من چیزی نگفتم؛ تا اینکه پس از چند روز جریان ملاقتم را با معصومین (ع) برایشان تعریف کردم.» (فرهنگ سخنان امام مهدی (عج)، ص: ۲۶۰-۲۵۹)
حضرت مهدی و ایرانیان
پیامبر اکرم (ص) فرمودند: «اهل فارس (ایرانیان) از ما اهل بیت هستند.» (چشم اندازی به حکومت حضرت مهدی ، ص۴۶)
در جنگ جهانی اول که دو مهمان ناخوانده از شمال و جنوب به ایران ریخته بودند، اوضاع کشور ما در آن زمان خیلی متشنج شده بود. ایران، کشور بی صاحبی شده بود که از دو طرف برای تصاحب آن هجوم آورده بودند. مردم ایران مضطرب و منقلب بودند و هیچ تکیه گاهی نداشتند. در آن زمان، آیت الله نائینی رحمة الله علیه، از علمای بزرگ شیعه شکایت های زیادی به ساحت امیرالمؤمنین و ائمه اطهار (ع) می کرده است، بخصوص شکایت های این پیشامد عظیم را به پیشگاه مبارک امام زمان (عج) می برد و این چنین به محضر حضرت شکایت می کرد: «یابن العسکری! ایران چنین و چنان شده است؛ مردم بی سر و سامان و بی پناه شده اند، نظم و امنیت بر باد رفته است.» آیت الله میرزای نائینی رحمه الله علیه فرمودند: «من خیلی نالیدم و متوسل شدم و به امام زمان (عج) شکایت کردم؛ روزی همین طور که متوسل بودم بر من مکاشفه ای شد و حضرت بقیه الله روحی فداه را زیارت کردم. دیدم حضرت ایستاده اند و دیوار مرتفع و سر به فلک کشیده ای در حدود ده، بیست متر در آنجا بود. حضرت با انگشت به من اشاره کردند که نگاه کنم. دیوار به طرز وحشتناکی کج شده بود. بعد دیدم انگشت حضرت به طرف دیوار است و به من اشاره کردند که نگاه کن و بعد حضرت فرمودند: «این دیوار، ایران است؛ کج می شود؛ اما با انگشتمان، آن را نگه داشته ایم؛ نمی گذاریم خراب شود. اینجا شیعه خانه ماست، کج می شود، اما نمی گذاریم خراب شود.» (مجالس حضرت مهدی؛ ص۲۶۱)
امام خمینی (ره) فرمودند: «من با جرأت مدعی هستم که ملت ایران و توده میلیونی آن در عصر حاضر، بهتر از ملت حجاز در عهد رسول الله (ص) و کوفه و عراق در عهد امیرالمؤمنین (ع) و حسین بن علی (ع) می باشند.» (صحیفه امام؛ ج ۲۱، ص ۴۱۰)
در روایات اهل بیت (ع) به اهل فارس و ایرانیان توجه بسیاری شده است که از زمینه سازان بزرگ انقلاب حضرت مهدی (عج) خواهند بود. درست است که ما به جز حضرت صاحب (عج) کسی را نداریم، ایشان هم جز ما بچه شیعه ها یار و یاوری ندارند.
انتهای پیام
نظر شما