جمعه ۱۶ خرداد ۱۳۹۹ | Jun 5, 2020
تقوا

حوزه/ (عیسى فرمود:) من تصدیق كننده توراتى هستم كه پیش ‏روى من است و (آمده ‏ام) تا برخى از چیزهایى كه بر شما (به عنوان تنبیه) حرام شده بود برایتان حلال كنم و از جانب پروردگارتان براى شما نشانه اى آورم. پس، از خداوند پروا و از من اطاعت كنید.

به گزارش خبرگزاری «حوزه»، استاد محسن قرائتی در تفسیر نور به ارائه «نکات ناب» و «پیام های زیبای آیات قرآن کریم» پرداخته که حوزه نیوز در این نوشتار، آیه 50 سوره مبارکه آل عمران را در قالب مجموعه «قطره ای از دریا» ارائه می نماید.

* آيه               

وَ مُصَدِّقاً لِما بَيْنَ يَدَيَّ مِنَ التَّوْراةِ وَ لِأُحِلَّ لَکُمْ بَعْضَ الَّذي حُرِّمَ عَلَيْکُمْ وَ جِئْتُکُمْ بِآيَةٍ مِنْ رَبِّکُمْ فَاتَّقُوا اللَّهَ وَ أَطيعُونِ

* ترجمه                      

(عیسى فرمود:) من تصدیق كننده توراتى هستم كه پیش ‏روى من است و (آمده ‏ام) تا برخى از چیزهایى كه بر شما (به عنوان تنبیه) حرام شده بود برایتان حلال كنم و از جانب پروردگارتان براى شما نشانه اى آورم. پس، از خداوند پروا و از من اطاعت كنید.

* نکته ها                     

در این آیه، احترام به قانون قبلى، بشارت به تخفیف تكلیف، تأكید به تقواى الهى و اطاعت از رهبرى، مطرح شده است.

در آیه 146 سوره انعام، خداوند مى ‏فرماید: به خاطر ستم یهودیان، آنان را تنبیه و هر حیوان ناخن ‏دار را بر آنان تحریم كردیم و همچنین چربى و پیه گاو و گوسفند را جز مقدارى كه به استخوان و روده ‏ها و كمر آنها چسبیده است، حرام ساختیم. شاید مراد از حرام ‏هایى كه در این آیه با آمدن عیسى علیه السلام حلال مى ‏شود، همین موارد باشد.

هر كجا بناى اصلاح و ارشاد باشد، باید نكاتى را مراعات كرد:

الف: اصول مشتركه و صحیح دیگران را پذیرفت. «مصدّقاً»

ب: حتّى المقدور به مقدّسات آنان احترام گذاشت. «من التوراة»

ج: فضاى باز و آزادى‏ ها را بشارت داد. «لاحلّ لكم»

د: در چارچوب قوانین الهى حركت كرد. «فاتّقوا اللّه»

* پيام ها                      

1- پیامبران، یكدیگر را قبول دارند و تصدیق مى‏ كنند. «و مصدّقا ...»

2- دین، یك جریان است نه یك جرقه، و همه‏ ى انبیا داراى هدفى واحد هستند. «و مصدّقا لما بین یدىّ من التوراة»

3- وعده‏ ى محرومیّت زدایى، رفع محدودیّت ‏ها و اعطاى آزادى‏ هاى صحیح و معقول، رمز استقبال مردم است. «لاحلّ لكم بعض الّذى حرّم علیكم»

4- بعضى از محدودیّت ‏ها در ادیان سابق، جریمه ‏ى موقّت الهى بوده ‏اند، نه حكم دائمى الهى. «لاحلّ لكم بعض الّذى حرّم علیكم»

5 - انبیا همان گونه كه داراى ولایت تكوینى هستند و قدرت تصرّف در هستى را دارند؛ «اخلق لكم» صاحب ولایت تشریعى نیز هستند و قانون وضع مى ‏كنند. «لاحلّ لكم...»

6- تنها كسى حقّ دارد قانون را عوض كند كه رسول خدا و داراى معجزه باشد. بعد از جمله «احلّ لكم» جمله «جئتكم بآیة» آمده است.

7- معجزه از شئون ربوبیّت الهى و براى هدایت وتربیت مردم است. «آیة من ربّكم»

8 - هر كس اهل تعصّب و تحجّر باشد و تغییرات بجا را نپذیرد، تقوا ندارد. «لاحلّ لكم... اتّقوا اللّه»

9- لازمه ى تقوا، اطاعت از پیامبر است. «فاتّقوا اللّه و اطیعون»

برچسب‌ها

ارسال نظر

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.
6 + 4 =