به گزارش خبرگزاری حوزه، مرحوم امام در یکی از آثار خود به موضوع «معارف الهی و چگونگی وارد شدن بر نو الهی و خروج از ظلمت شیطانی» اشاره کرده است که گزیدهای از این مطلب را تقدیم شما فرهیختگان می کنیم.
بدان که ایمان به معارف الهیّه و اصول عقاید حقّه صورت نگیرد مگر به آنکه اولًا: آن حقایق را به قدم تفکر و ریاضت عقلی و آیات و بیِّنات و براهین عقلیه ادراک کند، و این مرحله به منزله مقدّمه ایمان است، و پس از آن که عقل حظّ خود را استیفاء نمود، به آن قناعت نکند؛ زیرا که این قدر از معارف، اثرش خیلی کم است و حصول نورانیّت از آن، کمتر شود. پس از آن، باید سالک الی اللَّه اشتغال به ریاضات قلبیّه پیدا کند، و این حقایق را با هر ریاضتی شده به قلب رساند، تا قلب به آنها بگرود.
ایمان حظّ قلب است که با شدّت تذکّر و تفکّر و انس و خلوت با حق حاصل شود. ... .
اگر بخواهیم از تصرف شیطان خارج شویم و در تحت پناه حق تعالی واقع شویم، باید با شدّت ارتیاض قلبی و دوام توجّه یا کثرت آن و شدّت مراوده و خلوت، حقایق ایمانیّه را به قلب رسانده تا قلب الهی شود، و چون قلب الهی شد، از تصرّف شیطان تهی گردد، چنانچه خدای تعالی فرماید: اللَّه وَلِیُّ الَّذینَ آمَنوا یُخْرِجُهُمْ مِنَ الظُلُماتِ الیَ النّوُر.
منبع: شرح حدیث جنود عقل و جهل، ص۸۹ و آداب الصلاه، ص۲۲۶










نظر شما