از بین بردن توان باروری زنان فلسطینی، مرحله جدید حملات اسرائیل به مسلمانان

به گزارش خبرگزاری حوزه، کارولینا براکو در گزارشی برای پایگاه خبری «LatFem» با تمرکز بر وضعیت زنان در نوار غزه، تحلیل کرد که تخریب زیرساخت‌های بهداشتی و باروری، صرفاً پیامد ناخواسته جنگ نیست، بلکه می‌تواند در قالب سیاست‌های جمعیتی و امنیتی فهم شود.
پیوند تاریخی مسئله با «نکبت»
این پژوهشگر با ارجاع به رخدادهای سال ۱۹۴۸ و آنچه فلسطینیان از آن با عنوان «نکبت» یاد می‌کنند، ریشه‌های نگرانی جمعیتی را در تحولات نخستین دهه‌های تشکیل رژیم صهیونیستی جست‌وجو کرد. وی با استناد به دیدگاه‌های جوزف مسعد، به تغییرات توازن جمعیتی میان یهودیان و فلسطینیان در سرزمین‌های اشغالی اشاره کرد و آن را یکی از متغیرهای تأثیرگذار در سیاست‌گذاری‌های امنیتی دانست.

براکو همچنین به اظهارات تاریخی گلدا مئیر درباره نگرانی از رشد جمعیت عرب اشاره کرد و مواضع تند برخی چهره‌ها از جمله آیلت شاکد را نمونه‌ای از گفتمان جمعیتی حاکم بر بخشی از جریان‌های سیاسی اسرائیل توصیف کرد.

«تولیدکُشی»؛ مفهومی برای تحلیل وضعیت غزه
در این گزارش، از مفهوم «تولیدکشی» (Reprocidio) به عنوان چارچوب نظری تحلیل وضعیت زنان در غزه یاد شد؛ مفهومی که برای توصیف اقدام‌های هدفمند علیه ساختارهای تولیدمثل یک جمعیت به کار می‌رود. براکو با اشاره به بمباران مراکز درمانی و باروری در غزه، این اقدامات را در چارچوب فشار ساختاری بر توان بازتولید جمعیت فلسطینی تحلیل کرد.

وی با اشاره به تخریب گسترده بیمارستان‌ها و مراکز درمانی، افزایش جراحی‌های اورژانسی، کمبود تجهیزات پزشکی و دشواری دسترسی زنان باردار به خدمات درمانی را از مهم‌ترین پیامدهای این وضعیت برشمرد و تصریح کرد شرایط موجود، سلامت مادران و نوزادان را به‌شدت تهدید می‌کند.

ادعاهای حقوق بشری درباره بازداشتگاه «سدی تیمان»
در بخش دیگری از این گزارش، به وضعیت بازداشتگاه سدی تیمان پرداخته شد؛ مرکزی که از اکتبر ۲۰۲۳ محل نگهداری شماری از بازداشت‌شدگان غزه‌ای بوده است. براکو با استناد به برخی گزارش‌های حقوق بشری، از طرح ادعاهایی درباره شکنجه و خشونت جنسی در این مرکز خبر داد.

وی در این زمینه به تحلیل‌های ایلان پاپه درباره الگوهای تاریخی خشونت اشاره کرد و با بهره‌گیری از مفهوم «مرگ اجتماعی» نزد اورلندو پترسون، به تبیین ابعاد نمادین و اجتماعی این نوع خشونت پرداخت.

تأکید بر بازخوانی حقوقی مفهوم نسل‌کشی
براکو در جمع‌بندی گزارش خود تأکید کرد که حقوق بین‌الملل هنوز به‌صورت صریح «تخریب ظرفیت تولیدمثل» را به عنوان مصداق مستقل نسل‌کشی شناسایی نکرده است، اما تحولات میدانی و مطالعات نظری، ضرورت بازخوانی این مفهوم را بیش از پیش برجسته کرده است.

این گزارش در حالی منتشر شد که بحران انسانی در غزه همچنان ادامه دارد و وضعیت زنان و کودکان به عنوان آسیب‌پذیرترین اقشار، در کانون توجه نهادهای حقوق بشری قرار گرفته است.