قلب آلوده، حلاوت ذکر خدا را از دست می‌دهد

به گزارش خبرگزاری حوزه از تهران، حجت‌الاسلام والمسلمین صدیقی در جلسه درس اخلاق که روز شنبه در مسجد جامع ازگل برگزار شد، با اشاره به مفهوم «ملکوت» در قرآن کریم، اظهار داشت: کلمه ملکوت در قرآن کریم در دو مورد به‌کار رفته است. یکی درباره حضرت ابراهیم(ع) که خداوند می‌فرماید: «وَکَذَلِکَ نُرِی إِبْرَاهِیمَ مَلَکُوتَ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ». از این آیه استفاده می‌شود که ملکوت از لوازم یقین است یا یقین از ثمرات رؤیت ملکوت به شمار می‌آید.

وی افزود: این رؤیت، دیدن حسی نیست، بلکه احاطه وجودی است. همان‌گونه که انسان نسبت به خود آگاهی دارد و خود را از نظر دور نمی‌بیند، خدای متعال به حضرت ابراهیم(ع) سعه وجودی عطا کرد تا ملکوت آسمان‌ها و زمین تحت احاطه جان او قرار گیرد.

استاد حوزه علمیه در ادامه با توصیه به مراقبت معنوی، به جایگاه والای سوره مبارکه یاسین اشاره کرد و گفت: اهل مراقبه که می‌خواستند عمر خود را در مسیر محبت خدا صرف کنند، دلداده سوره یاسین بودند. در روایات آمده است که اگر انسان هر شب سوره یاسین را تلاوت کند و در همان شب به لقاء الهی نائل شود، فرشتگان در تشییع و همراهی او حضور خواهند داشت و در عالم برزخ نیز همراه او خواهند بود.

وی ادامه داد: درباره سوره یاسین آمده است: «لکل شیء قلب و قلب القرآن یس». هر چیزی قلبی دارد و قلب قرآن، سوره یاسین است. این تعبیر نشان می‌دهد که همه آیات قرآن از این سوره مبارکه تغذیه می‌شوند.

حجت الاسلام والمسلمین صدیقی با اشاره به آیه «سَلَامٌ قَوْلًا مِنْ رَبٍّ رَحِیمٍ» در سوره یاسین، اظهار داشت: برخی بزرگان از جمله مرحوم آیت‌الله عبدالکریم حائری معتقد بودند عظمت سوره یاسین به دلیل وجود این آیه شریفه است. قله کمال انسانی آنجاست که خداوند به بنده خود سلام کند. سلام الهی مقامی است که نصیب اولیای الهی می‌شود.

وی افزود: مرحوم علامه طباطبایی نیز عظمت سوره یاسین را در آیات پایانی آن می‌دانستند؛ آنجا که خداوند می‌فرماید: «فَسُبْحَانَ الَّذِی بِیَدِهِ مَلَکُوتُ کُلِّ شَیْءٍ». بر اساس این آیه، حقیقت همه اشیا در دست قدرت الهی و در قلمرو ملکوت قرار دارد.

استاد اخلاق حوزه علمیه با اشاره به حدیث قدسی «لولا أن الشیاطین یحومون علی قلوب بنی آدم»، بر ضرورت مراقبت از قلب تأکید کرد و گفت: اگر دل در مراقبت ایمان و عقل نباشد، شیاطین وارد آن می‌شوند، در آن لانه می‌کنند و انسان را گرفتار هرج و مرج درونی می‌سازند. بزرگان اخلاق همواره سفارش کرده‌اند که انسان باید کشیک دل خود را بکشد و اجازه ندهد اغیار وارد حریم الهی شوند؛ زیرا قلب، حرم خداست.

وی خاطرنشان کرد: جنگ شناختی در حقیقت تلاش برای تغییر باورها و ذائقه‌های فکری انسان است. شیاطین و عوامل انحراف، امور تلخ را شیرین و امور شیرین را تلخ جلوه می‌دهند. یاد خدا که شیرین‌ترین حقیقت است، برای برخی تلخ می‌شود و این نشانه دوری از خداست.

حجت الاسلام والمسلمین صدیقی به ماجرای عبدالله افطح، فرزند امام صادق(ع)، اشاره کرد و گفت: عبدالله با وجود آنکه به دلیل نقص عضو شایستگی امامت نداشت، پس از شهادت امام صادق(ع) مدعی امامت شد. امام موسی بن جعفر(ع) برای روشن شدن حقیقت دستور دادند آتشی افروخته شود و از عبدالله خواستند اگر امام است وارد آتش شود. او نپذیرفت، اما امام کاظم(ع) خود وارد شعله‌های آتش شدند و سالم بیرون آمدند.

وی تصریح کرد: آتش‌سوزی و اثرگذاری آتش مربوط به عالم مُلک است، اما در عالم ملکوت، آتش برای حضرت ابراهیم(ع) گلستان شد. انسانی که به مقام ملکوت دست یابد، جاذبه‌های دنیوی در او رنگ می‌بازد و جهت‌گیری وجودی او تغییر می‌کند.

حجت‌الاسلام والمسلمین صدیقی با نقل حدیثی از پیامبر اکرم(ص) «من أحب الله جاء یوم القیامة طاهراً مطهراً» گفت: کسی که خدا را دوست بدارد، در روز قیامت پاک و پاکیزه محشور خواهد شد. طهارت باطن منشأ طهارت ظاهر است و انسان زمانی به این مقام می‌رسد که دل خود را از غیر خدا خالی کند و در مسیر محبت الهی گام بردارد.

انتهای پیام/