خبرگزاری حوزه | دولت غربگرای لبنان و رژیم صهیونیستی به تازگی و با میانجی گری دولت آمریکا، به توافقی دست یافته اند که هدف اصلی خود را پایان دادن به جنگ و درگیری میان دو طرف اعلام کرده است. در این راستا، تقریبا اغلب ناظران و تحلیلگران تایید می کنند که مفاد توافق دولت لبنان با صهیونیستها، یک طرفه و به نفع اسرائیل است. به عنوان مثال این توافق علنا بر اشغالگری صهیونیست ها در خاک لبنان صحه می گذارد و خواستار پیاده سازی ایده خلع سلاح حزب الله لبنان می شود. مسائلی که هیچکدام به نفع لبنان نیستند.
با این همه، در تحلیل این توافق باید ۳ نکته را مد نظر داشت.
اول اینکه دولت لبنان از تکنوکرات های منصوب آمریکا و دولت فرانسه تشکیل شده است. به بیان ساده تر، این دولت برآمده از خواست و منافع ملت لبنان نیست. اگر از این زاویه به ماجرا نگاه کنیم، اینکه این دولت عملا به یک تسلیمنامه با اشغالگران صهیونیست تن داده، به هیچ عنوان نکته عجیبی نیست.
مساله دوم اینکه دولت لبنان برآمده از خواست اکثریت مردم لبنان نیست. این دولت در جریان مذاکرات با صهیونیست ها، عملا از جانب حزب الله تعهداتی را داده که به هیچ وجه مقبول و مشروع نیستند. از این منظر نیز، این دولت اقدامی غیرمنطقی را انجام داده زیرا علیه حزب الله اقدام کرده که سنگر مستحکم حراست از لبنان در برابر رویه های اشغالگرانه و زورگویانه رژیم صهیونیستی است. شیعیان لبنان از نظر جمعیتی و حضور در سازوکارهای حکمرانی لبنان، وزنی قابل توجه در این کشور دارند و نمی توان آن ها و دیدگاه هایشان را ندیده گرفت. بی توجهی به این مساله، تبعات وخیمی برای دولت لبنان خواهد داشت.
و نکته سوم اینکه دولت لبنان در همراهی با رژیم صهیونیستی و آمریکا سعی داشته تا لبنان را از شمول تفاهمنامه ایران و آمریکا به واسطه امضای توافق از سوی بیروت با اشغالگران اسرائیلی خارج سازد. اگر از این زاویه نیز نگاه کنیم، معادله مذکور بیش از همه شبیه به یک خیانت علیه محور مقاومت در منطقه است. اساسا به همین دلیل هم است که شاهد بوده ایم حزب الله لبنان و دیگر اضلاع محور مقاومت قویا در برابر این توطئه موضع گیری کرده و آن را رد نموده اند. این توطئه جز از طریق هماهنگی میان آمریکا و اسرائیل، امکان تحقق نداشته و نباید بازی تکراری پلیس خوب، پلیس بدِ آن ها با محوریت پرونده لبنان را باور کرد.
سامان سفالگر
نظر شما