به گزارش خبرگزاری حوزه ،وقت‌گذاری والدین برای تربیت فرزند از سال‌های نخست، زیربنای شکل‌گیری شخصیت و آینده او را می‌سازد. کودک در سایه دریافت محبت، مراقبت و آموزش صحیح، مهارت‌های زیست فردی و اجتماعی را فرا می‌گیرد. این چارچوب تربیتی، توجه به نیازهای عاطفی را در کنار نظارت هدایت‌گرانه ضروری می‌داند.
یکی از مشکلات تربیتی امروز این است که بعضی وقت‌ها بچه‌ها بیش از حد رها می‌شوند. یعنی والدین احساس می‌کنند مسئولیت خاصی در قبال تربیت فرزند ندارند یا اجازه می‌دهند کودک بدون راهنمایی و نظارت کافی بزرگ شود.
البته این موضوع به این معنی نیست که والدین باید بیش از حد سخت‌گیری کنند یا با بچه رفتار خشن داشته باشند. سخت‌گیری بیجا هم درست نیست. چیزی که مهم است این است که پدر و مادر باید بین محبت، آزادی، نظارت و مسئولیت‌پذیری تعادل برقرار کنند.
در واقع، بچه برای رشد درست به محبت، توجه، آموزش و مراقبت نیاز دارد. والدین باید از همان کودکی برای تربیت فرزندشان وقت بگذارند و بدانند که رفتار و شیوه‌ی تربیتی آن‌ها می‌تواند روی شخصیت و آینده‌ی کودک تأثیر زیادی بگذارد.
همچنین در نگاه دینی، تربیت درست فرزند فقط برای زندگی دنیوی نیست، کارهای خوب و رفتار درست فرزند می‌تواند برای پدر و مادر هم آثار معنوی داشته باشد. پس تربیت فرزند یک مسئولیت مهم است که نباید آن را نادیده گرفت.
در نتیجه، پدر و مادر باید هم از حقوق عاطفی و تربیتی کودک مراقبت کنند و هم در تربیت او مسئولیت‌پذیر باشند. نه رها کردن کودک درست است و نه سخت‌گیری و رفتار خشن! چیزی که اهمیت دارد، تربیت درست همراه با محبت و توجه است.
منبع: کتاب تربیت کودک در اندیشه آقای شهید
نظر شما