مروری بر جهان‌بینی ملا محسن فیض کاشانی

به گزارش خبرنگار خبرگزاری حوزه از کاشان، فیض کاشانی تنها یک فقیه و محدث نبود، او شاعری بود که با نگاهی عرفانی، حقیقت را در دلِ کلام می‌جست، در اندیشه او عشق الهی تنها به معنای احساس نیست، بلکه ابزاری برای پاکسازی روح از تعلقات دنیوی است، او معتقد بود که اگر زندگی از عنصر عشق تهی باشد، معنا و ارزشی نخواهد داشت.

وی در اشعار خود، با بیانی استادانه بر این نکته تأکید دارد که مسیر رسیدن به معرفت از میان ریا و تظاهر نمی‌گذرد.

فیض کاشانی بر اهمیت «حضور قلب» در عبادات، به‌ویژه نماز جماعت، تأکید فراوان داشت و معتقد بود اگر عبادت با صناعت و ریا همراه باشد، از روح و معنا تهی خواهد بود.

بررسی دیوان او نشان می‌دهد که او با اقتباس از آموزه‌های بزرگان، راه خود را از میان روایت‌های حدیثی و مباحث فقهی باز کرده و به سوی عرفان برآمده است.

فیض کاشانی یادآور این حقیقت است که در مسیر معرفت، دانش و ایمان باید با عشق پیوند بخورند تا میوه معرفت چیده شود.

ملا محمد محسن فیض کاشانی شاعر قرن یازدهم و معاصر با شاه عباس دوم بوده است. او در سال ۱۰۰۷ هجری قمری در کاشان متولد شد و پس از پایان مقدمات علوم و دانشهای زمان خویش به شیراز رفت و به حلقهٔ شاگردان ملاصدرا پیوست و سرانجام با دختر وی ازدواج نمود.

وی از علمای بزرگ عهد خویش محسوب می‌شده و تألیفاتی در علوم عقلیه و نقلیه و حکمت و اخلاق دارد که مهمترین آنها عبارتند از: ابواب الجنان، تفسیر صافی، تفسیر اصفی، کتاب وافی (در شرح کافی)، شافی، مفاتیح الشرایع، اسرارالصلوة، علم الیقین در اصول دین، تشریح (در هیئت) سفینة النجاه، شرح صحیفه سجادیه، ترجمة الصلوه (به فارسی)، ترجمهٔ طهارت (به فارسی)، ترجمهٔ عقاید (به فارسی)، فهرست علوم و دیوان اشعار. اشعار فیض بالغ بر سیزده هزار بیت است.

وی درسال ۱۰۹۰هجری قمری درگذشت و در کاشان به خاک سپرده شد.

انتهای پیام./