چهارشنبه ۸ مهر ۱۴۰۵ - ۱۲:۲۲
ذکر واقعی باید در رفتار و زندگی انسان مؤمن نمود پیدا کند

حوزه/ حجت‌الاسلام والمسلمین تقوایی تأکید کرد: ذکر زمانی در زندگی انسان اثرگذار است که از زبان فراتر رفته و در رفتار، تلاش، مسئولیت‌پذیری، صدق، خوف و رجا و تسلیم در برابر اراده الهی نمود پیدا کند.

به گزارش خبرگزاری حوزه از تهران، حجت‌الاسلام والمسلمین علیرضا تقوایی، استاد حوزه علمیه، در درس اخلاقی که روز چهارشنبه در مدرسه علمیه امیرالمؤمنین(ع) برگزار شد، با اشاره به تحولات جاری در جهان و منطقه، گفت: به نظر می‌رسد جهان در حال ورود به مرحله‌ای جدید از تحولات است و باید منتظر رخدادهای مهم‌تری در منطقه و عرصه بین‌المللی بود.

وی با اشاره به دوران دفاع مقدس اظهار کرد: در آن دوران، کشورهای مختلف از جمله آمریکا، انگلیس، فرانسه و شوروی از رژیم بعث عراق حمایت کردند و در برابر جمهوری اسلامی ایران قرار گرفتند، اما در نهایت ملت ایران با رهبری امام خمینی(ره) توانست از این مرحله عبور کند.

حجت‌الاسلام والمسلمین تقوایی افزود: امام خمینی(ره) در همان دوران بر ادامه مبارزه تا رفع فتنه در عالم تأکید داشتند و معتقد بودند باید در برابر دشمن با قدرت ایستاد، اما برخی مسئولان وقت توان و امکانات لازم برای ادامه این مسیر را در خود نمی‌دیدند.

این استاد حوزه علمیه با اشاره به تحولات سال‌های اخیر نیز گفت: پس از دفاع مقدس نیز تحولات مهمی در منطقه و جهان رخ داده و باید منتظر تحولات جدید و قدرتمندتری باشیم.

وی همچنین بر ضرورت توجه مسئولان به رهنمودهای رهبر معظم انقلاب تأکید کرد و گفت: مسئولان باید در مسائل مختلف، مسیر ترسیم‌شده از سوی رهبر معظم انقلاب را دنبال کنند و در برابر دشمن با مواضعی منسجم و قاطع حضور داشته باشند.

ذکر فضائل اهل‌بیت(ع) و آثار معنوی آن

حجت‌الاسلام والمسلمین تقوایی در ادامه با اشاره به روایاتی درباره فضائل اهل‌بیت(ع)، بر اهمیت برگزاری مجالس ذکر فضائل و مناقب اهل‌بیت(ع) تأکید کرد و گفت: در روایات، برای بیان فضائل امیرالمؤمنین(ع) و اهل‌بیت(ع) آثار معنوی فراوانی بیان شده است.

وی با اشاره به روایتی درباره نوشتن فضیلت امیرالمؤمنین(ع) اظهار کرد: در برخی روایات آمده است کسی که فضیلتی از امیرالمؤمنین(ع) را بنویسد، تا زمانی که آن نوشته باقی است، ملائکه برای او استغفار می‌کنند و برای بیان و نقل فضائل اهل‌بیت(ع) نیز آثار معنوی ویژه‌ای ذکر شده است.

این استاد حوزه علمیه افزود: مجالس ذکر فضائل اهل‌بیت(ع) موجب تضعیف و شکست شیطان می‌شود و مؤمنان باید این مجالس را قدر بدانند.

«لا حول و لا قوة الا بالله»؛ ذکری برای مقابله با وسوسه‌ها

حجت‌الاسلام والمسلمین تقوایی به ذکر «لا حول و لا قوة الا بالله العلی العظیم» و «صلی الله علی محمد و آله الطیبین الطاهرین» اشاره کرد و گفت: این ذکر از اذکاری است که می‌توان در طول روز بر زبان جاری کرد و در روایات برای ذکر «لا حول و لا قوة الا بالله» آثار و فضائل متعددی بیان شده است.

وی با اشاره به مسئله وسوسه و تأثیر وسوسه‌های شیطانی در زندگی انسان اظهار کرد: در آموزه‌های دینی، درباره وسوسه‌های شیطان و تأثیر آن بر قلب و رفتار انسان مطالب فراوانی بیان شده و مؤمن باید با ذکر خدا و تقویت ارتباط خود با پروردگار، در برابر این وسوسه‌ها ایستادگی کند.

حجت‌الاسلام والمسلمین تقوایی تأکید کرد: ذکر نباید تنها به گفتن الفاظ محدود شود، بلکه باید آثار آن در رفتار و زندگی انسان نیز دیده شود.

ذکر تنها با زبان کافی نیست

این استاد حوزه علمیه با تقسیم ذکر به انواع مختلف، گفت: ذکر لسانی، قلبی، روحی، نفسی و معرفتی، هر کدام جایگاه خود را دارند و انسان نباید تنها به ذکر زبانی اکتفا کند.

وی افزود: اگر انسان زبانش مشغول ذکر باشد، اما در عمل به وظایف خود توجه نکند، میان گفتار و رفتار او فاصله ایجاد می‌شود و همین فاصله می‌تواند انسان را گرفتار نفاق کند.

حجت‌الاسلام والمسلمین تقوایی با بیان اینکه ذکر نفس، تلاش و تحمل سختی در مسیر وظایف است، گفت: انسان باید در زندگی اهل تلاش باشد و از تنبلی و بی‌عملی فاصله بگیرد. کسی که می‌تواند کار کند، باید برای کسب روزی و انجام وظایف اجتماعی و خانوادگی خود تلاش کند و نباید زندگی خود را به انتظار کمک دیگران بگذراند.

وی اظهار کرد: انسان برای حفظ توان و استقامت باید اهل تلاش و فعالیت باشد. استمرار در یک کار حتی در شرایط دشوار، موجب تقویت روحیه و استقامت انسان می‌شود.

حجت‌الاسلام والمسلمین تقوایی در ادامه گفت: انسان باید در برابر حقیقت، روحیه پذیرش داشته باشد و اگر متوجه شد سخنش اشتباه بوده است، آن را بپذیرد.

وی افزود: یکی از مشکلات انسان این است که گاهی به دلیل تعصب بر دیدگاه خود، حتی در برابر استدلال روشن نیز حاضر به پذیرش اشتباه نیست. در حالی که انسان باید روحیه‌ای صادقانه داشته باشد و اگر سخن درست را شنید، آن را بپذیرد.

حجت‌الاسلام والمسلمین تقوایی ادامه داد: انسان اگر در مسئله‌ای دچار تردید است، باید از اهل علم سؤال کند و در صورت دریافت پاسخ مستدل، آن را بپذیرد؛ نه اینکه صرفاً به دلیل تعصب بر نظر قبلی خود پافشاری کند.

ذکر نفس؛ تلاش و تحمل سختی

این استاد حوزه علمیه با تأکید دوباره بر اهمیت عمل گفت: در فرهنگ دینی، ذکر نفس تنها با الفاظ تحقق پیدا نمی‌کند، بلکه تلاش، جهاد با نفس و تحمل سختی نیز بخشی از ذکر است.

وی افزود: انسان باید برای زندگی خود هدف داشته باشد؛ درس بخواند، کار کند، به خانواده و بستگان رسیدگی کند و وظایف دینی و اجتماعی خود را انجام دهد. نمی‌توان با تکیه صرف بر مستحبات و اذکار، از مسئولیت‌های واقعی زندگی فاصله گرفت.

حجت‌الاسلام والمسلمین تقوایی تصریح کرد: ذکر باید انسان را به عمل نزدیک کند. کسی که تنها ذکر می‌گوید اما از کار، تلاش و مسئولیت‌های خود فرار می‌کند، هنوز معنای کامل ذکر را درک نکرده است.

ذکر روح؛ خوف و رجا

وی ذکر روح را «خوف و رجا» عنوان کرد و گفت: انسان مؤمن باید هم از خداوند خوف داشته باشد و هم به رحمت او امیدوار باشد. خوف نباید موجب ناامیدی شود و امید نیز نباید انسان را از انجام وظایف غافل کند.

حجت‌الاسلام والمسلمین تقوایی افزود: انسان باید از کوتاهی در بندگی خدا بترسد و در عین حال امید داشته باشد که می‌تواند مسیر خود را اصلاح کند و به مقام بندگی برسد.

ذکر معرفت؛ تسلیم و رضا

این استاد حوزه علمیه، ذکر معرفت را نیز «تسلیم و رضا» دانست و گفت: انسان باید در برابر اراده الهی تسلیم باشد و رضایت به تقدیر خداوند را در زندگی خود تقویت کند.

وی افزود: تسلیم در برابر خدا به معنای تسلیم شدن در برابر هوای نفس نیست؛ بلکه انسان باید بتواند بر خواسته‌های نفسانی خود غلبه کند و برای انجام وظایف الهی و انسانی خویش از راحت‌طلبی فاصله بگیرد.

حجت‌الاسلام والمسلمین تقوایی با تأکید بر ضرورت ایجاد تعادل در زندگی گفت: خواب، استراحت و تفریح در جای خود لازم است، اما نباید موجب غفلت از نماز، زیارت، تحصیل، صله رحم، کار و سایر وظایف شود. انسان باید زمان خود را مدیریت کند و به اندازه نیاز استراحت داشته باشد و سپس به سراغ مسئولیت‌های خود برود.

نتیجه ذکر و معرفت؛ رؤیت و لقای الهی

حجت‌الاسلام والمسلمین تقوایی در پایان، «رؤیت و لقا» را از عالی‌ترین ثمرات سیر معرفتی انسان دانست و گفت: کسی که مراحل ذکر زبانی، قلبی، نفسی، روحی و معرفتی را به‌درستی طی کند، می‌تواند به مرتبه‌ای برسد که خداوند را با چشم دل مشاهده کند.

وی با بیان اینکه مقصود از دیدن خداوند، دیدن با چشم سر نیست، اظهار کرد: در مسیر عرفان و معرفت، مقصود از رؤیت، شهود قلبی و درک اسماء و صفات الهی است.

این استاد حوزه علمیه خاطرنشان کرد: انسان باید تلاش کند میان زبان، قلب و عمل او هماهنگی ایجاد شود؛ چراکه ذکر واقعی زمانی در وجود انسان اثر می‌گذارد که از گفتار فراتر رفته و در رفتار، تلاش، تقوا، صدق، تسلیم و رضایت او در برابر خداوند نمایان شود.

انتهای پیام/

برچسب‌ها

نظر شما

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.
captcha