به گزارش خبرگزاری حوزه، حجتالاسلام رضا یوسفزاده، کارشناس ارشد مشاوره با رویکرد اسلامی در برنامه « پرسمان تربیتی» در پاسخ به چالش مخاطبان در « برخورد با مرد یا زنی که لطف خود در حق همسر و فرزندان را احتمالا با قصد منتگذاری بازگو میکند» اظهار کرد: برای تحلیل رفتاری همسر نمیشود فقط به یک جمله یا یک موقعیت نگاه کرد و بر اساس آن قضاوت کرد. باید دید چه کسی این حرف را میزند، در چه حال و هوایی آن را میگوید و پیش از این چه رفتارهایی از او دیده شده است.
وی افزود: این کلام در واقع یک واکنش است؛ یک بازخورد رفتاری. فقط زمانی میتوان با اطمینان گفت کسی منتگذار است که در همه کارهایش این رفتار را تکرار کند. صرف یک جمله برای چسباندن برچسب « منتگذار» به یک انسان کافی نیست.
این استاد حوزه درباره ریشه منت تشریح کرد: منت از کجا میآید؟ منت زمانی شکل میگیرد که فرد میخواهد خودش را اثبات کند و احساس میکند دیده نمیشود. زحمت میکشد، تلاش میکند، مسؤولیت میپذیرد، اما انگار هیچکس این تلاش را نمیبیند. اینجاست که به غرورش برمیخورد؛ برای همین با یادآوری کارها و لطفهایی که در حق دیگران کرده است، میخواهد بگوید زحمت و مسؤولیتپذیریاش نادیده گرفته شده. او در واقع دارد فریاد میزند « من را ببینید!»
حجتالاسلام یوسفزاده با اشاره به موقعیتی که در آن فرد چنین برداشتی دارد که طرف مقابل در حال منتگذاری است، گفت: در چنین وضعیتی نباید احساس مبنای قضاوت و واکنش فوری قرار گیرد، زیرا ممکن است ظاهر کلام رنگوبوی منت داشته باشد در حالی که انگیزه نهفته در پس آن متفاوت باشد. اگر صرفاً ظاهر کلام دیده شود و همان معیار قرار گیرد، احتمال بروز واکنش تند و شکلگیری چرخهای از دلخوری و فاصلهگیری افزایش مییابد؛ اما در صورتی که ریشه و انگیزه رفتار مورد توجه قرار گیرد، امکان انتخاب مسیری متفاوت فراهم میشود و به جای تنش، فهم متقابل و گفتوگو جایگزین آن خواهد شد.
وی با تأکید بر ضرورت توجه به نقاط مثبت رفتار همسر افزود: در چنین رفتاری که مورد اشاره قرار گرفت، فرد مسؤولیتپذیر بوده و به خواسته طرف مقابل توجه نشان داده است. هنگامی که همسر، الطاف و خدماتی را که در حق خانواده انجام داده بازگو میکند، در حقیقت از مسؤولیتهایی سخن میگوید که بر دوش داشته و آنها را به انجام رسانده است؛ همین مسؤولیتپذیری، نکتهای مهم و شایسته تقدیر است. اگر کسی کار خوبی انجام میدهد، دستکم باید همان کارش دیده شود و از او قدردانی صورت گیرد؛ بنابراین شایسته است زحمات و مسؤولیتپذیری همسر، پیش از آنکه خود او از آن سخن بگوید، دیده و ارج نهاده شود.
این استاد حوزه تصریح کرد: کسی که زحمتهایش در حق دیگران را یادآوری و بازگو میکند، در بسیاری از موارد نه از سر بدخواهی، بلکه از سر نیاز چنین میکند. مخاطب این مسئله باید بداند که طرف مقابل به شدت نیازمند تعریف و تأیید است. او با این حرفها در واقع در پی جلب توجه و قدردانی است، نه آنکه بخواهد بر همسر خود منت بگذارد. اگر این نیاز به درستی فهمیده شود و پاسخ مناسب دریافت کند، احتمال تکرار چنین سخنانی به مراتب کاهش مییابد.
حجتالاسلام یوسفزاده عنوان کرد: پیش از برچسب زدن « منتگذار»، باید ریشه رفتار یعنی نیاز به دیدهشدن و قدردانی را شناخت. بسیاری از انسانها عادت کردهاند رفتار دیگران را سریع دستهبندی کنند؛ یا خوب یا بد، یا منتگذار یا فداکار؛ اما انسان پیچیدهتر از این حرفهاست. یک جمله ممکن است در ظاهر منتگذاری باشد، اما در باطن، درخواستی خاموش برای دیدهشدن و دوستداشتهشدن باشد.
انتهای پیام/










نظر شما