پنجشنبه ۲۸ آبان ۱۴۰۵ - ۲۰:۳۲
شکر واقعی، استفاده از نعمت‌های الهی در مسیر بندگی و خدمت به مردم است

حوزه/ استاد اخلاق حوزه علمیه با تأکید بر اینکه شکرگزاری تنها به زبان نیست، گفت: انسان شکرگزار کسی است که نعمت‌های خداوند را در مسیر درست به کار بگیرد و از فرصت‌ها و امکاناتی که در اختیار دارد برای بندگی پروردگار و خدمت به خلق استفاده کند.

به گزارش خبرنگار خبرگزاری حوزه از تهران، استاد حسین انصاریان، در چهارمین شب از مراسم عزاداری شهادت حضرت فاطمه زهرا(س) که در مسجد جامع احباب‌الحسین(ع) اصفهانک تهران برگزار شد، با اشاره به سخن نورانی حضرت زهرا(س) درباره شکرگزاری اظهار کرد: آن حضرت فرمودند هیچ‌یک از نعمت‌هایی را که خداوند به ایشان عطا کرده بود، ناسپاسی نکردند؛ چراکه شکر نعمت به معنای استفاده درست و عملی از آن در مسیر مورد رضایت پروردگار است.

وی با بیان اینکه قرآن کریم در کنار نام برخی پیامبران الهی از شکرگزاری آنان یاد کرده است، افزود: در این جلسه به دو پیامبر اولوالعزم اشاره می‌کنم که خداوند در آیات قرآن، شکرگزاری را در پیوند با زندگی و سیره آنان مطرح کرده است.

حضرت نوح(ع)؛ پیامبری که ۹۵۰ سال از دعوت مردم دست نکشید

این استاد حوزه علمیه با اشاره به جایگاه حضرت نوح(ع) در قرآن کریم بیان کرد: حضرت نوح ۹۵۰ سال در میان مردم به دعوت الهی پرداخت و آنان را به توحید، عبادت خداوند و پرهیز از گناه فراخواند؛ اما با وجود مخالفت‌ها و آزارهای فراوان، از مسیر رسالت خود دست نکشید.

استاد انصاریان با اشاره به آیات سوره نوح گفت: این پیامبر الهی بارها و در شرایط گوناگون مردم را به راه خدا دعوت کرد؛ گاهی آشکارا و گاهی پنهانی، اما بسیاری از مردم نه‌تنها دعوت او را نپذیرفتند، بلکه از شنیدن سخنانش روی برمی‌گرداندند و حتی گوش‌های خود را می‌بستند تا صدای او را نشنوند.

وی با اشاره به آیه سوم سوره اسراء، «إِنَّهُ کَانَ عَبْدًا شَکُورًا»، افزود: خداوند حضرت نوح(ع) را بنده‌ای بسیار شکرگزار معرفی می‌کند؛ پیامبری که با وجود دشواری‌های فراوان، نعمت رسالت را قدر دانست و تا پایان مأموریت الهی خود به دعوت مردم ادامه داد.

این استاد اخلاق تأکید کرد: شکر نعمت رسالت حضرت نوح(ع) در عمل او نمایان بود؛ او با تحمل سختی‌ها و استمرار در دعوت الهی، از مسئولیتی که خداوند بر عهده‌اش گذاشته بود، دست نکشید.

فهم درست قرآن بدون مراجعه به آموزه‌های اهل‌بیت(ع) کامل نمی‌شود

استاد انصاریان در بخش دیگری از سخنان خود با تأکید بر جایگاه روایات اهل‌بیت(ع) در فهم قرآن کریم اظهار کرد: قرآن کتاب هدایت است، اما برای فهم دقیق بسیاری از آیات باید به بیان و تفسیر پیامبر اکرم(ص) و اهل‌بیت(ع) مراجعه کرد؛ چراکه خداوند خود پیامبر را معلم کتاب و حکمت معرفی کرده است.

وی با اشاره به آیه «أَطِیعُوا اللَّهَ وَأَطِیعُوا الرَّسُولَ وَأُولِی الْأَمْرِ مِنْکُمْ» افزود: شناخت مصداق اولی‌الامر و فهم دقیق چنین آیاتی نیازمند مراجعه به بیان پیامبر اکرم(ص) است و در روایات، پیامبر(ص) مصادیق اولی‌الامر را معرفی کرده‌اند.

این استاد حوزه علمیه با اشاره به روایت جابر درباره پرسش از پیامبر(ص) پیرامون مصداق اولی‌الامر گفت: بر اساس این روایت، پیامبر اکرم(ص) با معرفی امیرالمؤمنین علی(ع)، نام امام حسن(ع)، امام حسین(ع) و دیگر امامان معصوم(ع) را نیز بیان کردند.

استاد انصاریان با اشاره به حدیث ثقلین خاطرنشان کرد: پیامبر اکرم(ص) در واپسین روزهای عمر شریف خود، قرآن و عترت را به‌عنوان دو یادگار گران‌بها در میان امت معرفی کردند؛ بنابراین مسلمانان برای فهم معارف قرآن نباید از آموزه‌های اهل‌بیت(ع) فاصله بگیرند.

وی ادامه داد: خداوند در قرآن می‌فرماید: «فَاسْأَلُوا أَهْلَ الذِّکْرِ إِنْ کُنْتُمْ لَا تَعْلَمُونَ»؛ یعنی اگر چیزی را نمی‌دانید، از آگاهان بپرسید. در روایات اهل‌بیت(ع)، این خاندان به‌عنوان آگاهان به معارف قرآن معرفی شده‌اند و آثار تفسیری شیعه نیز مجموعه‌ای از روایات آنان درباره آیات قرآن را در خود جای داده است.

ماجرای نذر اهل‌بیت(ع) و اطعام نیازمندان در سه شب

این استاد اخلاق در ادامه با اشاره به آیات سوره انسان و ماجرای وفای اهل‌بیت(ع) به نذر بیان کرد: در آیه «یُوفُونَ بِالنَّذْرِ» خداوند از وفای اهل‌بیت(ع) به نذر یاد می‌کند؛ اما برای آگاهی از جزئیات این ماجرا باید به روایات مراجعه کرد.

استاد انصاریان با اشاره به روایات مربوط به بیماری امام حسن(ع) و امام حسین(ع) گفت: بنا بر نقل‌های روایی، زمانی که پیامبر اکرم(ص) از بیماری این دو فرزند گرامی حضرت زهرا(س) آگاه شدند، خانواده امیرالمؤمنین(ع) برای سلامتی آنان نذر کردند که سه روز روزه بگیرند.

وی افزود: پس از بهبودی امام حسن(ع) و امام حسین(ع)، اعضای خانواده به نذر خود وفا کردند. در روز نخست، هنگام افطار، نیازمندی به خانه آنان مراجعه کرد و خانواده با وجود نیاز خود، غذای آماده‌شده را به او بخشیدند و با آب افطار کردند.

این استاد حوزه علمیه ادامه داد: در شب دوم نیز یتیمی به در خانه آمد و اهل‌بیت(ع) غذای خود را به او دادند. در شب سوم هم اسیری درخواست کمک کرد و خانواده پیامبر(ص) بار دیگر غذای افطار خود را به او بخشیدند.

استاد انصاریان با اشاره به آیات سوره انسان گفت: این آیات، روحیه ایثار و اخلاص اهل‌بیت(ع) را به تصویر می‌کشد؛ آنان با وجود نیاز خود، اطعام مسکین، یتیم و اسیر را بر سفره خویش مقدم کردند و تنها رضایت خداوند را در نظر داشتند.

وی با تأکید بر اهمیت وفای به نذر اظهار کرد: نذر شرعی باید برای خداوند و با صیغه معتبر انجام شود و انسان پس از تحقق شرط نذر، موظف به وفای به آن است؛ اما صرف نام بردن از یک شخص یا معصوم، جایگزین نذر برای خداوند نمی‌شود.

ضرورت آشتی و پایان دادن به کدورت‌های خانوادگی

این استاد اخلاق در بخش دیگری از سخنان خود با اشاره به روحیه گذشت و ایثار اهل‌بیت(ع) گفت: ماجرای اطعام اهل‌بیت(ع) باید برای زندگی امروز ما درس باشد. گاهی افراد سال‌ها به دلایل کوچک و اختلاف‌های خانوادگی با یکدیگر قهر می‌کنند و از آشتی و برقراری ارتباط خودداری می‌کنند؛ در حالی که مؤمن باید برای رفع کدورت‌ها و اصلاح روابط میان خویشاوندان تلاش کند.

استاد انصاریان با انتقاد از طولانی شدن اختلافات خانوادگی افزود: چه‌بسا دو برادر یا خواهر سال‌ها با یکدیگر سخن نگویند و حتی بدون دلیل شرعی و منطقی، پیوندهای خانوادگی را قطع کنند؛ در حالی که اگر یکی از آنان از دنیا برود، فرصت جبران و آشتی از دست می‌رود.

وی با بیان اینکه اصلاح ذات‌البین و آشتی دادن افراد از کارهای ارزشمند دینی است، تصریح کرد: انسان نباید اجازه دهد اختلاف‌های کوچک، محبت و پیوند میان اعضای خانواده را از بین ببرد.

نظر شما

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.
captcha