به گزارش خبرگزاری حوزه، اغتشاشات دشمن در داخل کشورها در جهت یک هدف اولیه بزرگ بوده است و آن هدف اغتشاشگران، ایجاد رعب و وحشت در جامعه اسلامی برای رسیدن به مقاصد شوم است. در جای جای تاریخ، خصوصا تاریخ اسلام میتوانیم این اهداف و روش خاص دشمن را با هم ورق بزنیم. از جمله موارد که در تاریخ اغتشاشگران توانستند در قلمرو اسلامی رعب وحشت ایجاد کرده و مردم را از حکومت اسلامی دلسرد کنند؛ حمله عمّال معاویه به شهرها و سرزمین های اسلامی است که در زمان حکومت امیرالمؤمنین علیه السلام، تحت حکومت آن حضرت بودهاند.
در یک روایتی به وضوح از زبان خود معاویه این نقشه و روش اغتشاش و رعب و وحشت تصریح شده است که با هم دیگر این روایت را مرور میکنیم:
«حَدَّثَهُ عَنْ سُفْیَانَ بْنِ عَوْفٍ الْغَامِدِیِّ قَالَ: دَعَانِی مُعَاوِیَةُ فَقَالَ: إِنِّی بَاعِثُکَ فِی جَیْشٍ کَثِیفٍ ذِی أَدَاة وَ جَلَادَةٍ فَالْزَمْ لِی جَانِبَ الْفُرَاتِ حَتَّی تَمُرَّ بِهِیتَ فَتَقْطَعَهَا فَإِنْ وَجَدْتَ بِهَا جُنْداً فَأَغِرْ عَلَیْهِمْ وَ إِلَّا فَامْضِ حَتَّی تُغِیرَ عَلَی الْأَنْبَارِ فَإِنْ لَمْ تَجِدْ بِهَا جُنْداً فَامْضِ حَتَّی تُغِیرَ عَلَی الْمَدَائِنِ ثُمَّ أَقْبِلْ إِلَیَّ وَ اتَّقِ أَنْ تَقْرَبَ الْکُوفَةَ وَ اعْلَمْ أَنَّکَ إِنْ أَغَرْتَ عَلَی أَهْلِ الْأَنْبَارِ وَ أَهْلِ الْمَدَائِنِ فَکَأَنَّکَ أَغَرْتَ عَلَی أَهْلِ الْکُوفَةِ إِنَّ هَذِهِ الْغَارَاتِ یَا سُفْیَانُ عَلَی أَهْلِ الْعِرَاقِ تُرْهِبُ قُلُوبَهُمْ وَ تُجَرِّئُ کُلَّ مَنْ کَانَ لَهُ هَوًی مِنْهُمْ وَ یَرَی فِرَاقَهُمْ وَ تَدْعُو إِلَیْنَا کُلَّ مَنْ کَانَ یَخَافُ الدَّوَائِرَ وَ خَرِّبْ کُلَّ مَا مَرَرْتَ بِهِ مِنَ الْقُرَی «۴» وَ اقْتُلْ کُلَّ مَنْ لَقِیتَ مِمَّنْ لَیْسَ هُوَ عَلَی رَأْیِکَ وَ احْرُبِ الْأَمْوَالَ فَإِنَّهُ شَبِیهٌ بِالْقَتْلِ وَ هُوَ أَوْجَعُ لِلْقُلُوب.»
سفیان بن عوف غامدی از فرماندهان لشکر معاویه می گوید:
معاویه مرا به نزد خود خواند و گفت:
میخواهم تو را با لشکری گران با ساز و برگ فراوان روانه کارزار کنم (یعنی با لشکری مجهز به سلاح و جنگجو).
کنار فرات را در پیش گیر تا به شهر هیت برسی.
اگر در آنجا لشکری یافتی بر آن حمله کن و اگر نیافتی همچنان برو تا به شهر انبار رسی و بر انبار حمله بر و تاراج کن، سپس اگر در انبار هم مدافعی چنانکه باید، نبود برو تا به مدائن برسی و آنجا حمله کن و تاراج کن، آنگاه بازگرد و به نزد من بیا و مبادا به کوفه نزدیک شوی.[زیرا کوفه پایتخت است و قطعا لشکر امیرالمومنین علیه السلام مجهز آماده نبرد است]
بدان که اگر بر مردم انبار و مدائن بتازی و قتل و تاراج کنی چنان است که به کوفه حمله کرده ای [زیرا خبر این قتل و غارت به کوفه میرسد و رعب و وحشت در دل کوفیان ایجاد میکند].
ای سفیان این قتل و تاراجها مردم عراق را میترساند و کسانی را که در زمره مخالفاناند، یا تصمیم به جدایی دارند در کار خود شجاع میگرداند(یعنی جرات پیدا میکنند که به قلمرو معاویه بپیوند).
و آنان را که از این کشاکشها بیمناک هستند به نزد ما فرا میخواند[قشر خاکستری که در پیوستن به لشکر معاویه مردد هستند].
به هر روستا که رسیدی ویرانش کن و هر که را با عقیده خود مخالف یافتی بکُش و هر چه یافتی تاراج کن که این کار نیز همانند قتل است و دلها را به درد میآورد.[زیر قتل جان انسان را میگیرد و غارت امید را از انسان میگیرد].
منبع: الغارات: ج ۲ ص ۲۶۴
نظر شما