کلام سنجیده و متعادل، پایه سلامت روابط اجتماعی است

حجت‌الاسلام حمید افتخاری در گفت‌وگو با خبرنگار خبرگزاری حوزه در همدان، با اشاره به جایگاه کلام در آموزه‌های دینی، بر ضرورت رعایت آداب سخن گفتن تأکید کرد و اظهار داشت: همان‌گونه که هر رفتار انسانی آدابی دارد، سخن گفتن نیز دارای چارچوب‌ها و ضوابط اخلاقی و دینی است که رعایت آن‌ها موجب اثرگذاری و سلامت روابط اجتماعی می‌شود.

وی با بیان اینکه میانه‌روی در گفتار از مهم‌ترین آداب سخن است، گفت: امیرالمؤمنین علی(ع) بهترین گفتار را سخنی می‌دانند که نه خسته‌کننده باشد و نه آن‌قدر کوتاه که حق مطلب ادا نشود و این اصل، تعادل در کلام را به انسان می‌آموزد.

مسئول دقتر نماینده ولی فقیه در استان همدان، سنجیده و عاقلانه سخن گفتن را از دیگر آداب مهم برشمرد و افزود: کسی که پیش از سخن گفتن، گفتار خود را بررسی و با تفکر بیان کند، دچار خطاهای کمتری خواهد شد. همچنین باید توجه داشت که هر سخنی جایگاه خاص خود را دارد؛ چنان‌که امیرالمؤمنین علی(ع) فرموده‌اند «لِکُلِّ مَقامٍ مَقال» و هر حرفی را نباید در هر موقعیتی بیان کرد.

وی با تأکید بر نرمی در گفتار، یادآور شد: نرم‌خویی و ملایمت در سخن، حتی در مواجهه با افراد سرکش نیز توصیه شده و قرآن کریم در دستور به حضرت موسی و هارون(ع) می‌فرماید با فرعون نیز با نرمی سخن بگویید، چراکه نرمی کلام می‌تواند زمینه پذیرش حق را فراهم کند.

حجت‌الاسلام افتخاری، مفید بودن سخن را از دیگر آداب مهم دانست و تصریح کرد: سخنی که نه فایده دنیوی داشته باشد و نه ثمره اخروی، کلامی بی‌ارزش است، به تعبیر امیرالمؤمنین علی(ع)، انسان نباید به چیزی سخن بگوید که نه سودی در دنیا داشته باشد و نه پاداشی در آخرت.

وی نیکو بودن گفتار و پرهیز از سخن ناروا را مورد تأکید قرار داد و یادآور شد: قرآن کریم می‌فرماید «قُولُوا لِلنّاسِ حُسْنًا» و گفتار نیکو نشانه ادب و شخصیت انسان است، در حالی که گفتار زشت و ناروا از ویژگی‌های افراد فرومایه به‌شمار می‌رود.

مسئول دفتر نماینده ولی فقیه در استان همدان، بر لزوم حفظ اسرار مردم تأکید کرد و گفت: ورود به حریم خصوصی افراد و بازگو کردن اسرار شخصی آنان به‌شدت نکوهش شده و انسان مؤمن باید در گفتار خود امانت‌دار باشد.

وی تصریح کرد: سخن گفتن بر اساس شنیده‌ها، بدون اطمینان از واقعیت، می‌تواند انسان را گرفتار باطل کند و موجب بروز آسیب‌های فردی و اجتماعی شود، در روایات آمده، فاصله میان حق و باطل چهار انگشت است؛ آنچه با چشم دیده می‌شود حقیقت است، اما شنیده‌ها لزوماً قابل اعتماد نیست.

انتهای پیام./