به گزارش خبرگزاری حوزه حجت الاسلام روح الله توحیدی نیا؛ عضو هیئت علمی گروه علوم سیاسی پژوهشگاه حوزه و دانشگاه در یادداشتی نوشت:
پیام رهبری این است که جایز نیست دیگر لحظه ای فرصت مقاومت و قوی شدن و پیروزی بر دشمن را در انتظار امضای بیارزش و نامعتبر رییس جمهور آمریکا از دست داد.
مقام معظم رهبری در آخرین پیام خود، فرمودند «نقض عهدهای مکرّر شیطان بزرگ نسبت به تفاهمنامه امضا شده بین رئیسجمهوران ایران و امریکا بار دیگر این حقیقت را به همگان ثابت کرد که امضای رئیسجمهور امریکا چقدر بیارزش و نامعتبر است و زورگوئی، تمامیّتخواهی و وحشیگری، اجزاء لاینفک مرام و مسلک امریکایی میباشد». به همین مناسبت، در گفتگو با حجت الاسلام دکتر روح الله توحیدی نیا؛ عضو هیئت علمی گروه علوم سیاسی پژوهشگاه حوزه و دانشگاه به تبیین چرایی تاکید بر ویژگی ها و اقدامات دشمن از سوی ایشان، می پردازیم.
رهبر انقلاب در آخرین پیام خود بر بدعهدی مجدد آمریکا تاکید چندباره داشتند. چه دلیلی برای این امر وجود دارد؟
این موضوع، دفاع در برابر بخشی از عملیاتی است که دشمن همواره مشغول آن بوده است یک عملیات روانی در سطح جامعه و نخبگان که همواره در کنار مقابله های نظامی و تحریم های اقتصادی و محدودیت های بین المللی، تلاش می کند تا فکر و روان مردم و تصمیم گیران در جامعه را مدیریت کند. بسترها و مسیر های انجام آن را هم به خوبی می شناسد و بهتر است بگوییم یک طیفی از کسانی که خواسته یا ناخواسته شاکله فکری شان بر اعتماد به غرب است را در دنیا و منطقه و حتی داخل شناسایی کرده و همواره تلاش می کند تا این طیف را فعال نگه دارد. امیدها و وعده های واهی می دهد که اگر تفاهم کنید ما سعادت شما را می خواهیم. تاکید پشت تاکید دارد که شما خیلی باهوش و دارای ظرفیت هستید و می توانیم در کنار هم زندگی کنیم. برخی هم اعتماد می کنند و مشکل را در اقدامات جمهوری اسلامی ایران می بینند که نمی خواهد یک سلطه جهانی یک قدرت جهانی زورگو را بپذیرد.
از ابتدای انقلاب اسلامی تا کنون بیش از پنجاه مورد کلیدی از نقض عهد آمریکا را دولت های گوناگون ما درک کرده اند. هر بار سران و مسئولین اصلی کشور برای مدت های قابل توجه درگیر رفت و آمد برای حل مشکلات کشور از طریق تفاهم با دشمن بوده اند و هربار نتیجه ای جز خسارت نداشته است اما متاسفانه بخشی از بدنه کارشناسان ما به دلیل نا آشنا بودن با منطق اسلام و کم توجهی به بایسته های رفتار اسلامی در برابر دشمنان، قرارداد و تفاهم را یک مسیر برای مواجهه با دشمن قلمداد می کنند.
اساسا بخشی از انرژی رهبران انقلاب برای مقابله با این عناصر صرف شده و می شود. بیدار کردن ملت و هشیار نگه داشتن آنان، توجه دادن به مسئولین که از تکرار چنین مسیری پرهیز کنند و نوعی تقابل با دشمن که انان را متوجه کند که نمی تواند نقض عهد خود را عادی سازی کند، اینها از اهداف رهبران ما در چنین شرایطی است. رهبر انقلاب با چنین نگاهی مجددا بر این امر تاکید کردند.
پرسشی که اخیرا در اذهان وجود دارد و گاه در بیان برخی مسئولین تکرار می شود این است که دیپلماسی و مذاکره نیز یک ابزار است و بنابراین ابزار کنار گذاشته نمی شود.
عقیده بنده این است که تعابیر و درک ما از واقعیت ها باید مبتنی بر چارچوب الهی باشد. خداوند تبارک و تعالی مبانی و اصولی را برای مقابله با دشمن تعیین کرده اند. اینکه می فرماید در برابر تعدّی آنان چگونه برخورد شود، در برابر نقض عهد آنان چه تصمیمی گرفته شود، این برآمده از اگاهی پروردگار از ویژگی های ثابت دشمنان حق است، ناشی از علم نسبت به روحیات و وجوه موثر بر تصمیم گیری های دشمن است. اگر این باور وجود داشت، ابزار ها در درجه دوم اهمیت پیدا می کنند و مسئولین نیز بحمدلله به این موضوع توجه دارند.
مشکل آنجا پدید می آید که پس از تقسیم کار صورت گرفته و تخصصی شدن امور و فرض بفرمایید اینکه یک بخش متکفل ارتباط و مذاکره شده و بخش دیگر متکفل مواجهه نظامی شده است، بخش اول گمان کنند باید از همه ظرفیت ها را برای خاموش کردن عرصه نظامی استفاده کند. این جای تامل بیشتر دارد. جا دارد تا برای کسانی که کار دیپلماسی می کنند قدری معنای جهاد و مقابله نظامی با کفار از نگاه اسلامی توضیح داده شود. اسلام برای احیای انسانیت احیای عدالت احیای حقوق مردم آمده است. بیشترین حساسیت را برای کوچکترین ظلم ها دارد. بالاترین رأفت را در نگرش اجتماعی اسلامی می بینیم. اما جایی تشخیص می دهد شما عناصر فتنه را اگر نابود نکنید، بجای کشته شدن هزار نفر، باید منتظر کشته شدن صدها هزار نفر باشید. تشخیص می دهد اگر شما رنج مقاومت نظامی در برابر دشمن را درک نکنید باید در انتظار ده ها سال ذلت و از دست دادن تمامی سرمایه خود باشید. بنابراین در برخی موارد دیپلماسی ما باید به خدمت قوای نظامی بیاید. اگر هم فعالیتی دارد باید کمک به ایجاد فضای روانی برای بیدار کردن ملت ها و نخبگان و روسای جوامع دیگر برای پیروزی رزمندگان اسلام باشد.
با این وجود چرا همچنان در خبرگزاری ها و برخی رسانه ها، نوعی روحیه وادادگی دیده می شود؟
خداوند متعال هنگامی که مادر موسی، فرزندش را در دریا نهاد، فرمود نترس و محزون نباش و وعده الهی حتمی است. در ادامه می فرمایند اگر ایمان در قلب او جای نداشت، او تحمل این جدایی و دوری از فرزندش را که حالا در خانه فرعونیان بود نداشت. در نهایت نیز می فرماید ما او را برگرداندیم تا هم او مسرور شود و هم بفهمد که وعده ما که گفته بودیم او را برمی گردانیم به تو محقق می شود. از این دست آیات بسیار است. اینکه در شرایط خطیر اگر آن ایمان و اگر اتکا به وعده های الهی نباشد و همه چیز با محاسبات عادی دیده شود، این عناصر مخرّب همچنان به این فعالیت های خود ادامه می دهند.
البته باز هم تاکید می کنم مسئولین نظام در همه سطوح چنین اندیشه ای را در سر ندارند. ایمان و توکل مسئولین اجرایی ما بارها و بارها خود را نشان داده است. مقصود بنده عموم مردم هستند. اگر همچنان رسانه ها و یا برخی خبرگزاری ها جرأت می کنند که نوعی در انتظار بودن برای کسب رضایت آمریکا را در بین مردم گسترش دهند، این به دلیل این است که مخاطبینی دارند. گمان می کنند می توانند تاثیرگذار باشند و اینجا است که باز هم جای جهاد تبیین است. یعنی مجموعه مردم و نخبگان ما باید بی وقفه روش سطح ایمان و بصیرت مردم کار کنند.
مردم باید درک کنند که هرکس سعادت و رفاه حقیقی و پایدار ملّت ایران را می خواهد دیگر فرصت مقاومت و قوی شدن را در انتظار امضای بیارزش و نامعتبر رییس جمهور آمریکا از دست نمی دهد. باید نشان دهند که مسیر مقاومت را برگزیده اند و این موضوع در پیام رهبری نمودی روشن داشت.
نظر شما