به گزارش خبرگزاری حوزه، به مناسبت فرارسیدن «هفته وحدت»، مجموعهای از بیاناتِ راهبردیِ «رهبر شهید انقلاب اسلامی» که همواره بر محورهای «وحدت ملی»، «جهاد تبیین» و «مدیریتِ روایتها» استوار بود جهت بهرهمندی و استفادهی مخاطبان گرامی، تقدیم میگردد.
یک
اهل سلوک معنوی بر این باورند که ماه ربیعالاول، به معنای حقیقی کلمه، «ربیع حیات» و «ربیع زندگی» است؛ چراکه در این ماه، وجود مقدس پیامبر گرامی اسلام صلیاللهعلیهوآله و نیز فرزند بزرگوار ایشان، حضرت اباعبدالله جعفر بن محمد صادق علیهماالسلام، دیده به جهان گشودهاند. ولادت پیامبر اکرم صلیاللهعلیهوآله، سرآغاز همه برکاتی است که خدای متعال برای بشریت مقدر فرموده است.
دو
من از علائم و قرائن چنین احساس میکنم که امروز، بیشترین تلاش دشمن بر آن است که این همصدایی، یکصدایی و همدلی را خدشهدار کند. دشمن با شیوههای گوناگون در پیِ تحقق این هدف است.
مردم توجه داشته باشند که این اتحاد مقدس، این اجتماع عظیم و این سپر پولادینِ برخاسته از دلها و ارادههای مردم، نباید خدشهدار شود. امروز، بحمدالله، اتحاد وجود دارد و مردم باید آن را حفظ کنند. مسئولان کشور، بهویژه مسئولان سه قوه نیز، بحمدالله در کمال اتحاد و همدلی با یکدیگر کار میکنند. این همدلی و اتحاد باید حفظ شود.
سه
مراد از وحدت، قطعاً وحدت مذهبی نیست؛ به این معنا که پیروان یک مذهب، به مذهب دیگری درآیند و همه یک مذهب داشته باشند. چنین چیزی هرگز مقصود نیست.
همچنین مراد، وحدت جغرافیایی نیز نیست؛ مانند آنچه در دهههای شصت و هفتاد میلادی برخی کشورهای عربی دنبال کردند و با اعلام اتحاد، مدعی شدند که یک کشورند؛ اقدامی که نه تحقق یافت و نه قابل تحقق بود.مراد از وحدت، همگرایی و همراهی در حفظ منافع امت اسلامی است.
چهار
ابتدا باید تشخیص داد که منافع امت اسلامی دقیقاً در کجا و در چه اموری نهفته است؛ سپس در این زمینه، ملتها با یکدیگر توافق کنند. دولتها نیز اگر به خواست الهی و در مسیر درست هدایت شوند، در جهت حفظ این منافع با هم همسویی خواهند داشت.
بنابراین، لازم است دولتها در راستای منافع امت اسلامی با یکدیگر توافق کنند و بررسی نمایند که امت اسلامی امروز به چه چیزهایی نیاز دارد؛ با چه کسی باید دشمنی کرد و با چه رویکردی؛ و با چه کسی باید دوستی و همکاری داشت و چگونه.
در نهایت، مراد از این وحدت آن است که در جریان گفتگوها و مذاکرات، بر سر این جهتگیریها به توافق برسند و در این مسیر حرکت کنند. در واقع، مقصود اصلی، **اشتراک عملی در برابر نقشههای استکبار است.
پنج
آنچه استکبار جهانی و در رأس آن، آمریکای جنایتکار، با آن ستیزه دارد، دقیقاً همان دین و دانش شماست. آنها با دین شما مخالفاند؛ با این ایمان گستردهی مردم و با این اتحادِ استوار که در سایهسار اسلام و قرآن شکل گرفته، دشمنی میورزند؛ و در نهایت، با دانش و علم شما نیز مخالفت دارند.
شش
آنچه استکبار جهانی و در رأس آن آمریکای جنایتکار با آن سرِ ستیز دارد، دو رکن «دین» و «دانش» ملت ماست. آنها با ایمانِ عمیق مردم، با اتحادِ زیر سایه اسلام و قرآن و با پیشرفت علمی کشور مخالفاند.
بر همگان واجب است که اتحاد ملی را پاس بدارند؛ چراکه کشور ما بیش از هر زمان دیگری به این همبستگی نیاز دارد. ملت بزرگ ایران در بسیاری از امور، دارای صدایی واحد و خواستی یگانه است. در این میان، مسئولان کشور بهویژه قوای سهگانه، وظیفه دارند با همافزایی و همکاری تنگاتنگ، بر تقویت این اتحاد همت گمارند. یقیناً اگر این اتحاد و همکاری میان ارکان نظام محقق شود، اقتدار و انسجام ملی روزبهروز مستحکمتر خواهد شد.
طبیعی است که تفاوت دیدگاه وجود داشته باشد، اما راهحلِ این اختلافات، گفتگو و مذاکره است. جای تعجب است عدهای که قائل به تعامل و مذاکره با دنیا هستند، چرا در حل اختلافاتِ درونخانواده و تعامل با عناصر داخلی، از مسیر گفتگو سر باز میزنند؟ باید هشدار داد که برخی گفتارهای شنیدهشده در این روزها، نه تنها وحدتبخش نیست، بلکه بذر اختلاف میپاشد؛ در حالی که امروز، کشور بیش از هر زمان دیگری نیازمند کلامی است که جامعه را به وحدت دعوت کند، نه تفرقه.
هفت:
برخی به خطا گمان میبرند که اثبات حقانیت مذهب تشیع، در گروِ هتک حرمت و توهین به بزرگان و مقدسات برادران اهل سنت است؛ در حالی که این رویکرد، کاملاً مغایر با سیره عملی ائمه معصومین (علیهمالسلام) است.
رسانهها و شبکههایی که در جهان اسلام با هدفِ بدگویی نسبت به مقدسات سایر فرق اسلامی و تحت لوای «تشیع» فعالیت میکنند، مشخصاً از منابع مالی بیگانگان و خزانهداری انگلیس تغذیه میشوند؛ این همان پدیده «تشیع انگلیسی» است. هیچکس نباید بپندارد که ترویج معارف اهلبیت (علیهمالسلام) و تحکیم باورهای شیعی، از مسیر توهین و تفرقهافکنی میگذرد؛ چراکه این اقدامات نه تنها نتیجهبخش نیست، بلکه دقیقاً برعکس عمل کرده و آسیبهای جدی به وحدت امت اسلامی وارد میسازد.
هشت
جمهوری اسلامی ایران به معنای حقیقی کلمه، به ضرورت «اتحاد امت اسلامی» باور دارد. این اعتقاد، ریشه در منظومه فکری نظام دارد؛ چنانکه مراجع برجستهای همچون مرحوم آیتالله بروجردی، از منادیان جدی وحدت بودند و همواره با بزرگانِ دنیای اسلام و علمای اهلسنت مراوده و گفتگو داشتند.
این باور، ریشه در ایمانی قلبی و عمیق دارد و برخلاف تصور یا ادعای برخی که آن را صرفاً یک «تاکتیک سیاسی» جلوه میدهند، این موضعگیری، یک تکلیف دینی و ایمانی است.
اتحاد جهان اسلام، از مراتب و سطوح گوناگونی برخوردار است. نخستین و بنیادیترین مرتبه آن، پایبندی به اصل «عدم تعرض» است؛ بهگونهای که جوامع، کشورها و دولتهای اسلامی علیه یکدیگر اقدام نکنند و به منافع هم ضربه نزنند. در مراحل عالیتر، هدف نهایی، همگرایی تمام جهان اسلام برای دستیابی به «تمدن نوین اسلامی» است؛ آرمانی که جمهوری اسلامی برای تحقق آن، اهداف بلندمدتی را ترسیم کرده است.
نظر شما