حجت‌الاسلام و المسلمین سید مجتبی میری، از اساتید مدرسه علمیه حضرت امیرالمؤمنین ابوالحسن (ع) آمل، در گفت‌وگو با خبرنگار خبرگزاری حوزه در ساری، با اشاره به نامگذاری نهم مهرماه به «روز جهانی سالمندان» اظهار داشت: در قرآن کریم، نیکی کردن به والدین، از مهمترین واجبات بعد از توحید معرفی شده است.
کارشناس دینی خاطرنشان کرد: در آیاتی از سوره مبارکه اسراء می خوانیم: «وَ قَضی رَبُّکَ أَلاَّ تَعْبُدُوا إِلاَّ إِیَّاهُ وَ بِالْوالِدَیْنِ إِحْساناً إِمَّا یَبْلُغَنَّ عِنْدَکَ الْکِبَرَ أَحَدُهُما أَوْ کِلاهُما فَلا تَقُلْ لَهُما أُفٍّ وَ لا تَنْهَرْهُما وَ قُلْ لَهُما قَوْلاً کَریماً (۲۳) وَ اخْفِضْ لَهُما جَناحَ الذُّلِّ مِنَ الرَّحْمَةِ وَ قُلْ رَبِّ ارْحَمْهُما کَما رَبَّیانی صَغیراً (۲۴)»
وی اظهار داشت: پروردگار در این آیات کریمه، نخستین فرمان خود را توحید قرار داده است تا بشر با شناخت منعم حقیقی، از شرک و هواپرستی دوری گزیند. در کنار توحید، ایمان به معاد و ابدیت زندگی، رکن اساسی است که باعث می‌شود انسان بداند تمامی افکار و اعمالش در پیشگاه الهی مورد بررسی قرار خواهد گرفت.
احسان به والدین؛ اساس پیوستگی جامعه
کارشناس دینی با اشاره به عبارت «وَ بِالْوالِدَیْنِ إِحْساناً»، ابراز داشت: خوش‌رفتاری با پدر و مادر، بلافاصله پس از توحید ذکر شده است؛ زیرا رابطه محبت‌آمیز فرزند با والدین، شالوده و پایه ارتباطات اجتماعی است. عقوق والدین نه تنها یک گناه کبیره، بلکه عاملی در متزلزل شدن اساس زندگی اجتماعی و گسست پیوندهای انسانی است.
پیرانه پیری؛ سخت‌ترین دوره نیاز
حجت‌الاسلام و المسلمین میری با تأمل در عبارت «إِمَّا یَبْلُغَنَّ عِنْدَکَ الْکِبَرَ» عنوان داشت: دوران پیری و فرسودگی، دشوارترین مرحله زندگی والدین است؛ زمانی که آن‌ها بیش از هر وقت دیگر احساس نیاز می‌کنند. فرزندان باید با یادآوری رنج‌های دوران کودکی خود، در برابر ضعف والدین صبوری کنند و از کوچک‌ترین رفتارهای توهین‌آمیز یا کلمات تند (مانند گفتن «اُف») پرهیز نمایند.
وی با تبیین عبارت «وَ اخْفِضْ لَهُما جَناحَ الذُّلِّ مِنَ الرَّحْمَةِ»، یادآور گردید: فرزندان باید در برابر والدین خود نهایت تواضع را به جای آورند. این سلوک به جوجه‌ای تشبیه است که بال‌های خود را بر زمین می‌کشد تا نیاز خود را اعلام کند؛ به این معنا که فرزند باید با مهر و رحمت، تمام نیازهای مادی و معنوی والدین سالمند را برآورده سازد و همواره برای رحمت الهی برای آنان دعا کند.
حجت‌الاسلام و المسلمین سید مجتبی میری با تحلیل عبارت «رَبَّیانی صَغِیراً»، اظهار داشت: رنج‌ها و زحماتی که پدر و مادر در دوران کودکی برای پرورش فرزند می‌کشند، هرگز با تلاش مادی فرزند قابل جبران نیست. تنها راه جبران این دِین عظیم، توسل به رحمت الهی است؛ از این رو فرزندان موظف‌اند هم در زمان حیات و هم پس از وفات والدین، پیوسته برای آنان طلب رحمت و مغفرت کنند.
امید به رحمت الهی برای فرزندان مقصر
کارشناس دینی با اشاره به آیه «رَبُّکُمْ أَعْلَمُ بِما فِی نُفُوسِکُمْ» گفت: اگر فرزندان با نیت خالص، پشیمانی خود را ابراز کنند و با تضرع از خداوند برای والدینشان طلب آمرزش نمایند، این توبه می‌تواند وسیله‌ای برای اصلاح رفتار و جلب مغفرت الهی برای هر دو طرف (والدین و فرزند) باشد.
پاداش «اوّابین»؛ تکرار توبه و بازگشت به سوی خدا
استاد مدارس علمیه شهرستان آمل با تحلیل عبارت «فَإِنَّهُ کانَ لِلْأَوَّابِینَ غَفُوراً»، خاطرنشان کرد: خداوند رحمت خود را به «اوّابین» (بازگشت‌کنندگان مکرر به سوی حق) اختصاص داده است. فرزندانی که در حق والدین کوتاهی کرده‌اند، با تکرار استغفار و پافشاری در مسیر توبه و طلب رحمت برای والدین خود، می‌توانند از مغفرت گسترده پروردگار بهره‌مند شوند؛ چرا که درگاه الهی برای هر کسی که پیوسته در مقام عذرخواهی باشد، باز است.
نظر شما