خبرگزاری حوزه| دختر فاطمه(س) بود. از مادر، مردم‌داری و پناه اطرافیان بودن را آموخته بود، هنوز در خاطر داشت که چگونه خانه شان خانه امید زنان مدینه بود، مادر راهنما و مشاور و معلم بانوانی بود که برای صلاح و مشورت مهم ترین مسائل زندگی شان به خانه آنها می آمدند.
زینب (س) با اینکه دختری کوچک بود اما هوشی سرشار و حواسی جمع داشت. سرگرم بازی با کودکان مراجعین به مادر بود اما هوشیارانه حرکات و کلمات مادر را نیز زیر نظر داشت.
اصلا گویی در کلاس درسی حاضر بود که باید برای الفبای فنونش امتحان پس می داد...
گاهی بعد از رفتن زن همسایه که صحبتش به درازا کشیده بود و احساس می کرد مادر را خسته کرده با مهارت دخترانه خودش را در آغوش مادر می انداخت و برایش دلبری می کرد تا حال و هوای مادر را به شیرینی وجود خودش مشغول کند.
دختر است دیگر بلد است چطور در هر شرایطی خودش را کانون توجه مادر قرار دهد.
زینب(س) اما علاوه بر کودکی از همان زمان مشق پرستاری می کرد پرستار روح، پرستار جسم، پرستار زخم های بجا مانده از تازیانه های روزگار ...
کم کم بزرگ شد، عاقله شد، عقیله شد معلم تفسیر دختران جوان بود و هم زمان چگونه مدیریت کردن زمانه و حوادث را تعلیم می داد آخر او قرار بود بزرگترین واقعه تاریخ شیعیان را بعد از حضرت علی (ع)و حضرت فاطمه(س) مدیریت کند.
می دانست رسالتی عظیم بر عهده اش هست گاهی از مادر شنیده بود که می گفت: زینبم تو باید خودت را برای حوادث عظیم آماده کنی!
حسین (ع) و تو روزهایی را تجربه خواهید کرد که در صفحات تاریخ به صورت‌های مختلف تورق می شود از بس که عظیم است حادثه از بس که شگفت است وقایع آن روز...
نوحه خوان نوحه اش را می خواند، تحلیلگر تحلیلش می‌کند و عاشقان تکرارش می کنند.
پیشرانی و جلو دار بودن استعداد حضرت زینب(س) بود اما در کربلا شکوفاتر شد وقتی که زنان قافله را مدیریت می کرد تا بعد حماسی واقعه را به تعزیت و سوگ تبدیل نکنند و مواظب بود تا حفظ و رساندن پیام عاشورا به حاشیه نرود و در حد یک نبرد مقطعی به فراموشی سپرده نشود.
روایتگری و تبیین ابعاد ژرف قیام را دست گرفت، منزل به منزل به بی خبران انتقال داد تا حق گم نشود و در تاریخ بماند که در کربلا چه گذشت.
چقدر آشناست تصاویری که در ذهن نقش می بندد
انگار آن روز حضرت زینب(س) بانوی اول کربلا شد تا امروز بانوان ما به تأسی از دختری که به دست زهرای اطهر (س) تربیت شده بود مبعوث شوند!
بنویسند و روایت کنند آنچه را که این روزها بر مسلمانان و شیعیان حضرت علی (ع) و حضرت فاطمه (س) می گذرد. اینکه چگونه تاریخ باز هم تکرار شد و کربلایی دیگر را در ایران رقم زد چگونه شمر و یزید و حرمله باز هم به کودکان رحم نکردند و در آمار شهدای ایران نام نوزاد سه روزه و بیست روزه ثبت شد و دنیای مدعی حق انسان فقط تماشا کرد.
در ایران هم شاگردان حضرت زینب(س) برانگیخته شدند تا رسالت بانوی شان را ادامه دهند. اسلام دین تاریخ مصرف دار نیست، آن به آن در حال نو شدن است با رویش جوانه هایش با تکرار حماسه هایش با تولد زینب هایش.
بانوانی که با پیشرانی و مدیریت فضای ایجاد شده از حضرت زینب(س) الگو گرفتند و خودشان الگو شدند تا آزادگان جهان زنگ بیداری اسلامی را بنوازند و گوش استکبار را کر کنند و تن مستکبرین را بلرزانند.
زنان طلایه داران این نبرد آخرالزمانی هستند.
مریم فلاحی
انتهای پیام
نظر شما