به گزارش خبرنگار خبرگزاری حوزه از اراک، آیت‌الله قربانعلی دری نجف‌آبادی، نماینده ولی‌فقیه در استان مرکزی، در درس خارج امروز با تبیین برخی از ابعاد توحید و صفات الهی گفت: خداوند متعال واجب‌الوجود بالذات و غنی مطلق است و همه موجودات عالم در اصل وجود و بقای خود به فیض و عنایت او نیازمند هستند.
وی با اشاره به تفاوت ذات الهی با سایر موجودات اظهار کرد: همه موجودات عالم، حتی پیامبر عظیم‌الشأن اسلام(ص)، مشمول قانون فوت و حیات هستند، اما ذات مقدس خداوند از مرگ و حیات، تغییر و تبدیل منزه است؛ چراکه اوست که زنده می‌کند و می‌میراند و خود فراتر از این قوانین قرار دارد.
نماینده ولی‌فقیه در استان مرکزی با اشاره به مفهوم «کُلَّ یَوْمٍ هُوَ فِی شَأْنٍ» افزود: آفرینش الهی پیوسته در جریان است و خداوند متعال در هر لحظه، جلوه‌های تازه‌ای از قدرت و حکمت خود را در عالم هستی آشکار می‌کند. شگفتی‌های آفرینش او پایان‌پذیر نیست و هیچ شأنی او را از شأن دیگر بازنمی‌دارد.
آیت‌الله دری نجف‌آبادی با تأکید بر ضرورت شناخت صحیح خداوند خاطرنشان کرد: باید خداوند را آن‌گونه که در معارف توحیدی معرفی شده است بشناسیم و بدانیم که فیض و عنایت او لحظه‌به‌لحظه سراسر عالم وجود را دربرمی‌گیرد و همه موجودات برای هستی و استمرار حیات خود به او وابسته‌اند.
وی در ادامه با اشاره به آیات سوره توحید، به‌ویژه «لَمْ یَلِدْ وَلَمْ یُولَدْ» و «وَلَمْ یَکُنْ لَهُ کُفُوًا أَحَدٌ»، بیان کرد: خداوند متعال نه زاده شده و نه فرزندی دارد و هیچ موجودی همتا و هم‌رتبه او نیست. اگر خداوند متولد شده بود، لازمه آن داشتن پدر و مادر و قرار گرفتن در سلسله نسب و نیازمندی‌های موجودات بود؛ درحالی‌که ذات الهی از هرگونه نیاز و وابستگی مبراست.
وی ادامه داد: تولد و فرزند داشتن، لازمه موجودات مادی و محدود است و مرگ نیز می‌تواند زمینه انتقال میراث را فراهم کند؛ اما خداوند متعال نه در معرض مرگ قرار می‌گیرد و نه میراث‌پذیر و میراث‌گذار است. او غنی بالذات و همه موجودات دیگر فقیر و نیازمند به او هستند.
نماینده ولی‌فقیه در استان مرکزی با اشاره به مفهوم «واجب‌الوجود بالذات» در بیان حکما و علمای اسلامی گفت: خداوند واجب‌الوجود بالذات و مستجمع همه کمالات است، درحالی‌که سایر موجودات، وجودی وابسته دارند و اصل هستی و کمالات خود را از فیض الهی دریافت می‌کنند.
آیت‌الله دری نجف‌آبادی همچنین با تأکید بر محدودیت ادراک انسان در شناخت ذات خداوند تصریح کرد: ذات مقدس الهی در چارچوب خیال، وهم و اندیشه محدود انسان نمی‌گنجد. آنچه انسان از عظمت آفرینش درک می‌کند، جلوه‌هایی از فیض و رحمت خداوند است، نه احاطه بر کنه ذات الهی.
وی در پایان با اشاره به شگفتی‌های آفرینش انسان، از جمله چشم، گوش، زبان، دستگاه عصبی و دیگر اعضای بدن، این پدیده‌ها را نمونه‌هایی از حکمت و قدرت الهی دانست و تأکید کرد: انسان باید با تأمل در نظام آفرینش و نعمت‌های پیرامون خود، به وابستگی همه موجودات به خداوند متعال و عظمت فیض او پی ببرد.
نظر شما