به گزارش پایگاه خبری و رسانه‌ای حوزه‌های علمیه خواهران/اصفهان، خانم منیر ابراهیمی، پژوهشگر مدرسه علمیه زهرائیه نجف‌آباد، در سلسله‌نشست‌های پژوهشی با موضوع «آرامش در سایه یاد مرگ»، به تبیین ابعاد روان‌شناختی و اخلاقی یاد مرگ و نقش آن در دستیابی به آرامش حقیقی پرداخت.
وی در این نشست با تأکید بر ضرورت بازگشت به ریشه‌های معنوی و تقویت ارتباط انسان با حقیقت وجود، بیان کرد: دستیابی به آرامش حقیقی مستلزم بازنگری در نگرش به زندگی و توجه به ابعاد معنوی و اخروی آن است؛ چراکه غفلت از حقیقت زندگی و غرق‌شدن در دلبستگی‌های زودگذر، می‌تواند زمینه‌ساز اضطراب و ناآرامی درونی شود.
خانم ابراهیمی، یاد مرگ را عاملی مؤثر در مقابله با غفلت و مهار خواهش‌های نفسانی دانست و افزود: یاد مرگ صرفاً مفهومی انتزاعی نیست، بلکه انسان را از پیروی بی‌ضابطه از هوای نفس بازمی‌دارد، زمینه آمادگی برای سفر ابدی را فراهم می‌کند و موجب بیداری از غفلت‌های دنیوی می‌شود.
وی ادامه داد: یادآوری پایان زندگی، با مهار شهوات و کاهش دلبستگی‌های زودگذر، زمینه رهایی انسان از غفلت را فراهم می‌سازد و مانع از آن می‌شود که فرد چنان در تعلقات دنیوی غرق شود که از هدف والاتر زندگی و آمادگی برای حیات اخروی غافل بماند.
کینه، غرور و حسادت؛ از موانع آرامش فردی و اجتماعی
پژوهشگر مدرسه علمیه زهرائیه نجف‌آباد، کینه، غرور، حسادت، دشمنی و توقعات بی‌جا را از جمله آسیب‌های اخلاقی و اجتماعی برشمرد که آرامش فردی و اجتماعی انسان را تحت تأثیر قرار می‌دهند.
وی با اشاره به نقش یاد قیامت و تقویت باور قلبی به وعده‌های الهی در اصلاح نگرش و رفتار انسان، خاطرنشان کرد: توجه به حقیقت مرگ و سرای آخرت می‌تواند زمینه‌ساز نرمی دل، فروتنی و افزایش ظرفیت انسان برای مواجهه با دشواری‌های زندگی باشد.
خانم ابراهیمی بیان کرد: انسانی که حقیقت مرگ را به‌درستی درک کند، در برابر فراز و نشیب‌های زندگی، نگرشی متعادل‌تر خواهد داشت و می‌تواند با امید بیشتر و آرامش افزون‌تر با سختی‌ها روبه‌رو شود.
سه راهکار برای تقویت آرامش روحی و آمادگی برای حیات اخروی
وی در بخش پایانی این نشست‌ها، سه راهکار اساسی برای تقویت آرامش روحی و آمادگی برای حیات اخروی مطرح کرد.
خانم ابراهیمی، نخستین راهکار را توشه‌اندوزی معنوی و آمادگی برای سفر ابدی دانست و بر ضرورت بهره‌گیری شایسته از فرصت زندگی، انجام اعمال نیک و آماده‌شدن برای مرگ پیش از فرارسیدن ناگهانی آن تأکید کرد.
وی زیارت قبور را دومین راهکار برشمرد و افزود: یادآوری مرگ از طریق زیارت قبور می‌تواند در تعدیل احساسات و دلبستگی‌های دنیوی مؤثر باشد؛ به‌گونه‌ای که انسان در شادی‌های زندگی گرفتار غفلت و غرور نشود و در مواجهه با اندوه‌ها و دشواری‌ها نیز امید خود را از دست ندهد.
پژوهشگر مدرسه علمیه زهرائیه نجف‌آباد، در ادامه، عبادت و انجام اعمال معنوی همچون نماز شب، تلاوت قرآن کریم و انفاق را از دیگر عوامل مؤثر در دستیابی به آرامش درونی دانست و با اشاره به تجربه‌های عالمان دینی، بر نقش این اعمال در تقویت پیوند معنوی انسان با خداوند و ارتقای آرامش روحی تأکید کرد.
گفتنی است این سلسله‌نشست‌های پژوهشی با محوریت موضوع «آرامش در سایه یاد مرگ» و با هدف تبیین ابعاد اخلاقی و معنوی این موضوع، به بررسی راهکارهای تقویت آرامش درونی، مقابله با غفلت و افزایش آمادگی برای حیات اخروی پرداخت.
نظر شما