به گزارش خبرگزاری حوزه، آیتالله مجتبی تهرانی با اشاره به نقش حیا پس از ارتکاب رفتار نادرست، هشدار میدهد که تکرار گناه میتواند قبح آن را در نگاه انسان کاهش دهد و زمینه از میان رفتن حیا را فراهم کند.
اینجا است که جهت دوّم مطرح می شود و آن، بعد از انجام کار زشت است. البتّه در جهت دوّم، تا زمانی است که بر اثر تکرار عمل زشت، قبحش برای انسان از بین نرفته و مَسخ نشده باشد. اگر مَسخ شده باشد دست به هر جنایتی می زند. اگر پرده داری جای خود را به پرده دری داد، حیا از بین می رود. از چنین انسانی به «دَریده» تعبیر می کنیم؛ یعنی پردۀ حیا را دریده است.
برای دانلود فایل صوتی اینجا را کلیک کنید










نظر شما