حجت الاسلام والمسلمین سید تقی واردی از اساتید حوزه علمیه مازندران، در گفتوگو با خبرنگار خبرگزاری حوزه در ساری، اظهار داشت: دهم رجبالمرجب سالروز میلاد حضرت امام محمدتقی، معروف به جوادالائمه (ع) است. این مناسبت فرصتی است تا شیعیان با سیره و زندگی آن امام همام بیشتر آشنا شوند.
استاد حوزه علمیه مازندران خاطرنشان کرد: نام مبارک امام نهم شیعیان، محمد، کنیه اش ابوجعفر ثانی و لقب هایش تقی، جواد، مرتضی، مختار، منتجب، قانع و عالم است، معروف ترین و مشهورترین لقب هایش تقی، جواد و جوادالائمه می باشد.
وی یادآور شد: نام پدر گرامی ایشان، امام علی بن موسی الرضا (ع) و مادرش سبیکه می باشد. نام های دیگری مانند سکینه، مرسیه و دره نیز برای مادرش نقل شده و امام رضا (ع) آن بانوی شریفه را خیزران نامید. (منتهی الآمال (شیخ عباس قمی)، ج ۲، ص ۳۲۴؛ کشف الغمه (علی بن عیسی اربلی)، ج ۳، ص ۱۸۶) خیزران از اهالی نوبه در شمال افریقا و از خاندان ماریه قبطیه، همسر رسول اکرم (ص) و از زنان فاضله و بزرگوار زمان خویش بود.
حجت الاسلام و المسلمین واردی یادآور شد: پیامبر اکرم (ص) در حیات با برکت خویش، وجود چنین بانوی پرهیزکاری را خبر داده بودند و در حدیثی فرمود: بأبی ابن خیرة الاماءِ النّوبیة الطیّبة؛ (الارشاد (شیخ مفید)، ص ۶۱۵؛ منتهی الآمال (شیخ عباس قمی)، ج ۲، ص ۳۲۵) پدرم به قربان پسر بهترین کنیز از اهالی نوبه و پاکیزه سرشت باد.
وی خاطرنشان کرد: امام موسی کاظم (ع) نیز وجود این بانوی شریفه و فرزند گرامی اش امام محمد تقی (ع) را خبر داده بودند، آن حضرت در روایتی به یزید بن سلیط فرمود: هرگاه فرزندم علی (امام رضا (ع)) را در این مکان (در طریق مکه ملاقات کردی، وی را بشارت بده که از وی پسری متولد می گردد که امین، امانت دار و مبارک خواهد بود. در آن روز، پسرم (امام رضا (ع)) تو را خبر می دهد که در چنین روزی، با من ملاقات کردی و من به تو چنین سخن هایی گفتم. پس تو وی را در آن زمان خبر بده که آن جاریه ای که چنین پسر ارجمندی از او متولد خواهد شد، از اهل بیت ماریه قبطیه، جاریه رسول خدا (ص) است و اگر آن بانو را ملاقات کردی، سلام مرا به وی برسان. (منتهی الآمال (شیخ عباس قمی)، ج ۲، ص ۳۲۵)
استاد حوزه علمیه مازندران اظهار کرد: محل تولد امام جواد (ع) در مدینه منوره و در خانه امام رضا (ع) بود، ولی درباره تاریخ تولد آن حضرت، اتفاق چندانی میان مورخان و سیره نگاران نیست. زیرا برخی پنجم ماه مبارک رمضان، برخی نیمه ماه مبارک رمضان، برخی نوزدهم ماه مبارک رمضان و برخی دیگر دهم رجب المرجب سال ۱۹۵ قمری را روز تولد مبارک آثار آن حضرت می دانند.
وی افزود: ابن عیاش، ولادتش را دهم ماه مبارک رجب ذکر کرد و دعای ناحیه مقدسه نیز دلالت بر همین امر دارد. در فرازی از این دعا آمده است: «اللّهِمَّ اِنّی اَسْئَلُکَ بِالْمَوْلُودَیْنِ فی رَجَبٍ، مُحَمّدٍ بْنِ عَلیٍ الثّانی وَ ابْنِه عَلّی بْنِ مُحَمّدٍ الْمُنْتَجَبِ.» (مفاتیح الجنان (شیخ عباس قمی)، دعای ششم ماه رجب)
حجتالاسلام والمسلمین واردی ابراز کرد: کلیم بن عمران روایت کرد: به محضر امام رضا (ع) رسیدم و به آن حضرت عرض کردم که در پیشگاه خدا دعا کن تا فرزندی به تو کرامت کند. امام رضا (ع) فرمود: حق تعالی فرزندی به من کرامت خواهد کرد و او وارث امامت و جانشین من خواهد بود. هنگامی که امام محمد تقی (ع) متولد گردید، امام رضا (ع) فرمود: خدای متعال فرزندی به من عطا کرد که به موسی بن عمران (ع) که دریا را شکافت، شباهت دارد و نظیر عیسی بن مریم (ع) است که خداوند منان مادرش را پاکیزه گردانید و او طاهر و مطهر آفریده شد. (منتهی الآمال (شیخ عباس قمی)، ج ۲، ص ۳۲۶)
وی بیان کرد: امام رضا (ع) هنگامی که به درخواست مأمون عباسی، به خراسان سفر نمود، از عمر شریف فرزندش امام محمد تقی (ع) بیش از پنج سال نگذشته بود و در هنگامی که آن حضرت در خراسان به دسیسه مأمون عباسی مسموم و شهید گردیده بود، امام جواد (ع) تنها هشت سال بیشتر نداشت. امام جواد (ع) در سنین کودکی به مقام امامت نایل آمد و با آن صغر سن خویش سکان کشتی شیعیان را به نیکی هدایت نمود و همانند پدر و نیاکان معصوم خویش پناه گاه عدالت جویان و دوستداران مکتب اهل بیت (ع) شد.
استاد حوزه علمیه مازندران تأکید کرد: مأمون عباسی که دانشمندی زبردست و از خردمندان عصر خود بود، در برابر اعتراض عباسیان نسبت به ازدواج دخترش ام الفضل با امام محمد تقی (ع)، درباره مقام و شخصیت این امام همام گفت: «و اما ابوجعفر محمدبن علی قد اخترته لتبریزه علی کافة أهل الفضل فی العلم و الفضل مع صغر سنه، و الاعجوبة فیه بذلک، و أنا ارجو أن یظهر للناس ما قد عرفته منه، فیعلموا أن الرأی ما رأیت فیه؛ از این که ابوجعفر محمد بن علی (ع) را به دامادی خویش و همسری دخترم برگزیدم، بدین خاطر است که وی در عین خردسالی بر تمامی اهل فضل و صاحبان علم و اندیشه برتری دارد و اعجوبه زمان خویش است و من امید دارم به همان مقداری که من به دانش و فضل او پی بردم، مردم نیز او را بشناسند و به فضل و کمالات وی آگاه شوند و بدانند رأی درست همان است که من پسندیده ام.» (الارشاد (شیخ مفید)، ص ۶۲۱)
وی خاطرنشان کرد: مأمون عباسی که به درستی مقام و شأنیت آن حضرت را شناخته بود، دخترش ام الفضل را به عقد نکاح ایشان درآورد. ولیکن پس از وفات مأمون، هنگامی که امام محمد تقی (ع) برای بار دوم به بغداد سفر کرده بود، همسرش ام الفضل به تحریک عموی خویش معتصم عباسی، آن حضرت را در سنین جوانی مسموم کرد و از این راه وی را غریبانه و مظلومانه در بغداد به شهادت رسانید. (نک: تاج الموالید (علامه طبرسی)، ص ۵۱؛ المستجاد (علامه حلی)، ص ۲۱۰؛ الارشاد (شیخ مفید)، ۶۱۵؛ کشف الغمة (علی بن عیسی اربلی)، ج ۳، ص ۱۸۶)
انتهای پیام. /
نظر شما