به گزارش خبرگزاری حوزه از سمنان، عهدواره «طلیعه حضور» با محوریت هویت طلبگی و وظایف طلبه بانوی پیشرو، با سخنرانی به همت معاونت فرهنگی تبلیغی استان سمنان در موزه دفاع مقدس سمنان برگزار شد.
خانم نقیآوا در این رویداد، با روایتی صمیمی از تجربه شخصی خود، مسیر پرفراز و نشیب تحول معنوی و مبارزاتش برای حفظ حجاب را تشریح کرد و گفت: من در خانوادهای مرفه در باکو بزرگ شدم؛ پدرم از مدیران شرکتهای نفتی بود. اما از روزی که تصمیم گرفتم حجاب را انتخاب کنم، همه چیز تغییر کرد. خانواده، فامیل و اطرافیانم این تغییر را نپذیرفتند و مرا دیوانه میخواندند. برخی به بهانه دیدن من میآمدند تا مسخرهام کنند و نامحرمان نیز آزارم میدادند. من حتی برای اینکه در تماسهای ناگهانی با نامحرم دستم به آنها نخورد، دستکش میپوشیدم.
وی با اشاره به فشارهای خانوادگی افزود: حدود پنج تا شش سال این فشارها ادامه داشت. دانشگاه را مجبور شدم غیرحضوری تمام کنم، چون محیط دانشگاه آلوده بود و به خاطر حجابم برای هر ترم ۱۵۰ دلار از پدرم جریمه میگرفتند. پدرم مخارج روزانهام را قطع کرد، مدارکم را گرفت. خانهمان تحت نظارت بود، موبایلم را گرفتند و دو تا سه ماه در حبس خانگی بودم؛ حتی هوای باز حیاط را ندیده بودم.
این بانوی مبلغه ادامه داد: در اوج فشارها، روزی جادوگری را آوردند تا مرا از این مسیر برگرداند، اما او با دیدن پارچه متبرکی که از حرم حضرت ابوالفضل(ع) همراه داشتم، به مادرم گفت که قوههای شر ما به این دختر نمیرسد. آنها پارچه را از من گرفتند، اما نمیدانستند که من هر روز به امام زمان(عج) توسل میجوستم و نماز حاجت میخواندم. شبها تا صبح قرآن میخواندم و سه روزه یک قرآن ختم میکردم. از تاریخ صدر اسلام و زندگی پیامبر(ص) قوت قلب میگرفتم و خود را همسنگر پیامبر(ص) تصور میکردم.
نقیآوا با تأکید بر اینکه هرگز به پدر و مادر خود بیاحترامی نکردم، گفت: من از آنها متنفر نبودم، چون میدانستم که آنها بر اساس تربیت و باور خودشان عمل میکنند. من فقط جواب نمیدادم و حتی وقتی کتک میخوردم، دستم را تکان نمیدادم تا گناه جدیدی مرتکب نشوم. میخواستم پاک بمانم.
وی در ادامه به تصمیم خود برای هجرت اشاره کرد و افزود: پس از سالها مقاومت، با تقیه و با کمک دوستان مذهبیام از خانه رفتم و نزدیک یک سال در کشور خودم آواره بودم، موبایل استفاده نمیکردم و از GPS کمک میگرفتم. اوج فقر را چشیدم؛ بعضی جاها به خاطر محجبه بودنم به من کار نمیدادند. سپس با گروهی از دوستان تصمیم گرفتیم برای تحصیل معارف اسلامی به ایران بیاییم. من در دانشگاه جامعه المصطفی پذیرفته شدم و دوره کوتاهمدتی را در قم گذراندم.
این مبلغ بینالمللی با اشاره به تأثیر عمیق این دوره بر او گفت: من عاشق موسیقی بودم و پیانو را خوب مینواختم، اما وقتی شنیدم برخی از آنها از نظر شرعی اشکال دارد، آن را با مداحی و قرآن جایگزین کردم. در قم، هر حدیث و آیهای که میشنیدم، فکر میکردم پیامبر(ص) دارد به من میگوید. عاشق قم شدم و احساس کردم که تا حالا در اسارت بودم و به کشور خودم برگشتم. چهل روز به حضرت معصومه(س) توسل کردم و پیاده به زیارت ایشان رفتم تا بتوانم طلبه بمانم.
وی در پایان با اشاره به اهمیت نقش بانوان طلبه در عرصه بینالملل تأکید کرد: امروز بانوان طلبه در خط مقدم جهاد تبیین قرار دارند. من تجربه خود را از تبلیغ دین در دانشگاهها و مراکز فرهنگی آذربایجان ارائه کردم و بر ضرورت تربیت نسل جدیدی از بانوان مبلغه آشنا به زبانهای خارجی و مسائل روز جهان اسلام تأکید دارم. اگر امروز در جمهوری اسلامی هستم، با حجاب آزاد و آرامش، به گذشته نگاه میکنم و باورم نمیشود که آن همه سختی را تحمل کردم. بعضی وقتها دلم برای آن مقاومت تنگ میشود.
خانم کمشی کمر، معاون فرهنگی تبلیغی استان سمنان نیز در حاشیه این رویداد اعلام کرد: این عهدواره با هدف تقویت هویت طلبگی، روشنسازی مسئولیت بانوان طلبه در عرصههای فرهنگی و اجتماعی و تبیین نقش بانوی طلبه پیشرو برگزار شد و بانوان طلبه امروز در خط مقدم جهاد تبیین قرار دارند و باید با تکیه بر مبانی دینی و مهارتهای ارتباطی، پیام اسلام ناب را به گوش جهانیان برسانند.
انتهای پیام










نظر شما