به گزارش سرویس بینالملل خبرگزاری حوزه، یک رسانه یمنی در یادداشتی، ادعاهای عربستان درباره حفاظت از مکه و مدینه و اتهامزنی به انصارالله درباره تهدید اماکن مقدس را در کنار حملات به مساجد یمن مورد بررسی قرار داده است.
گفتمان رسمی رسانهای عربستان سعودی همواره بر موضوع حفاظت از اماکن مقدس اسلامی، بهویژه مکه و مدینه، متمرکز است؛ ریاض پیوسته با طرح ادعای تهدید این اماکن، جنبش انصارالله را به دست داشتن در چنین اقداماتی متهم میکند و خود را مدافع حرمین شریفین معرفی میکند.
اما هنگامی که این ادعاها در برابر واقعیتهای میدانی قرار میگیرند، پرسشی جدی و انکارناپذیر مطرح میشود: چگونه میتوان از حفاظت مکه سخن گفت، در حالی که مساجد یمن زیر آتش حملات قرار میگیرند؟
استفاده مداوم از موضوع اماکن مقدس در گفتمان سیاسی عربستان را میتوان تلاشی برای جلب حمایت اسلامی و عربی و کسب مشروعیت در یک بحران پیچیده سیاسی و نظامی دانست. در جریان جنگها، طرفهای درگیر گاه از نمادهای مذهبی برای جلب افکار عمومی و توجیه مواضع خود استفاده میکنند؛ با این حال، این ادعاها زمانی با چالش جدی روبهرو میشوند که با شواهد و واقعیتهای میدانی همخوانی نداشته باشند.
بخش گستردهای از انتقادات متوجه همین تناقض است؛ درگیری یمن، مسئلهای مرتبط با حاکمیت و سرزمین این کشور است و اماکن مقدس اسلامی، از جمله مکه و مدینه، برای همه یمنیها نیز از جایگاهی ویژه و غیرقابل تعرض برخوردارند.
اما تناقض آشکارتر در فاصله میان شعار و عملکرد نمایان میشود؛ جایی که در کمتر از دو هفته، بیش از هفت مسجد در یمن هدف حملات نظامی قرار گرفتهاند!
هفت مسجد! نه پادگان نظامی، نه انبار تسلیحات و نه مراکز فرماندهی؛ بلکه خانههای خدا که صدای اذان از آنها بلند میشود، نمازگزاران در آنها برای خدا رکوع میکنند و پیشانی بر خاک میسایند.
آسیب رساندن به مساجد و تخریب خانههای خدا، تعرض به حریم مکانهایی است که حرمت آنها هم در آموزههای الهی و هم در قوانین بشردوستانه بینالمللی مورد تأکید قرار گرفته است. کسی که مساجد را بر سر نمازگزاران ویران میکند، چگونه میتواند مدعی حمایت از اسلام باشد؟ و چگونه میتوان خانههای خدا را به ویرانه تبدیل کرد و همزمان پرچم دفاع از دو مسجد مقدس را برافراشت؟
اینجاست که تناقض اخلاقی بزرگی خودنمایی میکند: چگونه یک نظام سیاسی میتواند ادعای حراست از مقدسات اسلامی و قیمومیت بر حرمین شریفین را داشته باشد، اما در برابر تخریب اماکن عبادی در یمن چنین عملکردی از خود نشان دهد؟ منطق اخلاقی اقتضا میکند هرکس مدعی حفاظت از خانههای خداست، در همه نقاط جهان به حرمت مساجد و جان غیرنظامیان پایبند باشد؛ نه اینکه میان حرمت یک مکان مقدس در مکه و حرمت یک مسجد و نمازگزاران در یمن تفاوت قائل شود.
خداوند متعال در آیه ۱۱۴ سوره بقره میفرماید:«وَمَنْ أَظْلَمُ مِمَّنْ مَنَعَ مَسَاجِدَ اللَّهِ أَنْ یُذْکَرَ فِیهَا اسْمُهُ وَسَعَیٰ فِی خَرَابِهَا»چه کسی ستمکارتر از آن کسی است که از بردن نام خدا در مساجد او جلوگیری کند و در ویرانی آنها بکوشد؟
بر اساس این آیه، تلاش برای تخریب مساجد و جلوگیری از عبادت خداوند، از مصادیق بزرگ ظلم است. با چنین معیاری، چگونه میتوان همزمان ادعای پاسداری از مقدسات اسلامی را مطرح کرد و در برابر ویرانی خانههای خدا در یمن بیاعتنا ماند؟
دیگر نمیتوان افکار عمومی را با شعارهای جذاب و سخنان احساسی که از واقعیتهای میدانی فاصله دارند، قانع کرد. مردم عملکردها را در کنار ادعاها میسنجند و آنچه در یمن بر سر مساجد میآید، پرسشهای جدی درباره ادعای حراست از مقدسات اسلامی ایجاد میکند.
مساجدی که ویران شدهاند، دوباره ساخته خواهند شد و یاد نمازگزارانی که در این حملات جان خود را از دست دادهاند، در حافظه مردم باقی خواهد ماند؛ اما ادعاهای مربوط به حفاظت از مکه و مدینه نیز نمیتواند برای همیشه از پاسخگویی درباره آنچه بر سر مساجد یمن آمده است، مصون بماند.
کسی که به مسجد کوچکی در روستایی در یمن احترام نمیگذارد، چگونه میتواند مدعی حفاظت از مسجدالحرام باشد؟
منبع: أفق نیوز_یمن










نظر شما