جمعه ۲۹ آبان ۱۴۰۵ - ۰۹:۰۰
سید خراسانی، سید یمانی و نفس زکیه از علائم قبل از ظهور هستند یا بعد از ظهور؟ + فیلم

حوزه/ برخی از آنچه درباره نشانه‌های ظهور حضرت صاحب‌الزمان (عج) شنیده‌ایم، چنان در ذهنمان جا گرفته که گاه آن‌ها را بخشی قطعی و مسلم از معارف مهدوی می‌دانیم؛ درحالی‌که همه نقل‌های رایج درباره این نشانه‌ها از اعتبار یکسانی برخوردار نیستند. بررسی ریشه روایی و تاریخی شخصیت‌هایی مانند خراسانی و یمانی، ماجرای قتل نفس زکیه و ندای آسمانی، می‌تواند تفاوت میان گزارش‌های معتبر روایی و برداشت‌ها و تطبیق‌های نادرست را روشن کند.

به گزارش خبرگزاری حوزه، حجت‌الاسلام کزازی، کارشناس مهدویت، در این مطلب به بررسی اعتبار روایات نشانه‌های ظهور و برخی تطبیق‌های تاریخی درباره شخصیت‌هایی چون خراسانی و یمانی و حوادثی مانند قتل نفس زکیه می‌پردازد که تقدیم مخاطبان گرامی می‌شود.

بسم الله الرحمن الرحیم

سؤال شده است که دو چهره تاریخی و روایی، یعنی سید خراسانی و سید یمانی، و همچنین ماجرای قتل نفس زکیه، آیا پیش از ظهور حضرت صاحب‌الزمان (عج) اتفاق می‌افتند یا پس از ظهور ایشان؟

برای پاسخ به این سؤال، ابتدا مروری بر پنج علامت حتمی ظهور حضرت داشته باشیم. این پنج علامت عبارت‌اند از: خروج سفیانی، خروج یمانی، قتل نفس زکیه، خسف در بیداء و صیحه یا ندای آسمانی.

ماجرای سید خراسانی

اساساً ماجرای سید خراسانی در روایات علائم ظهور مطرح نشده است. تنها در دو روایت، از شخصیتی با عنوان «خراسانی» به‌عنوان یکی از نشانه‌های ظهور یاد شده است که هر دو روایت از نظر اعتبار بسیار ضعیف هستند. افزون بر این، در هیچ‌یک از این دو روایت عنوان «سید خراسانی» به کار نرفته، بلکه صرفاً از شخصی با عنوان «خراسانی» نام برده شده است.

اما این خراسانی چه کسی ا ست؟ یکی از جفاهای تاریخی در حق رهبر شهیدمان این بود که ایشان را با عنوان «سید خراسانی» در روایات تطبیق دادیم؛ درحالی‌که خراسانیِ مطرح‌شده در این روایات، به ابومسلم خراسانی اشاره دارد؛ شخصیتی ضدشیعی که زمینه‌ساز شکل‌گیری حکومت عباسی و روی کار آمدن مأمون بود و دستش به خون افراد بسیاری آلوده است. حتی در شهادت امام رضا (علیه‌السلام) نیز او شریک است؛ چراکه زمینه‌ساز قدرت‌گیری مأمون و استقرار حکومت او بود.

بنابراین، اساساً ماجرای خراسانی به این شکل، موضوعی جعلی است و روایات مربوط به آن نیز اعتبار ندارند. افزون بر این، در این زمینه با نوعی تحریف تاریخی مواجه هستیم؛ زیرا این عنوان را بر یکی از شخصیت‌های مقدس دوران معاصر خود تطبیق داده‌ایم، درحالی‌که چنین تطبیقی مستند و معتبر نیست.

خروج یمانی و سفیانی و خسف در بیداء

اما درباره سید یمانی نیز باید توجه داشت که در روایات، عنوان «سید یمانی» مطرح نشده است، بلکه از «خروج یمانی» سخن به میان آمده است.

خروج یمانی و سفیانی دو واقعه‌ای هستند که هم‌زمان با یکدیگر رخ می‌دهند. از برخی روایات می‌توان چنین برداشت کرد که این دو واقعه پیش از ظهور حضرت صاحب‌الزمان (عج) اتفاق می‌افتند؛ اما برخی دیگر از روایات حاکی از آن هستند که ظهور و آشکار شدن این دو جریان، هم‌زمان با اعلام ظهور حضرت صاحب‌الزمان (عج) خواهد بود.

بر اساس این روایات، جریان سفیانی به سمت مکه حرکت می‌کند تا حضرت صاحب‌الزمان (عج) را به شهادت برساند؛ اما او و یارانش در سرزمین بیداء در زمین فرو می‌رود. این واقعه همان خسف در بیداء است.

بنابراین، می‌توان گفت خروج سفیانی و یمانی و همچنین واقعه خسف در بیداء، در آستانه ظهور و هم‌زمان با ظهور حضرت اتفاق می‌افتند.

قتل نفس زکیه

اما درباره نفس زکیه، در روایات به‌صراحت بیان شده است که قتل او پانزده روز پیش از ظهور حضرت صاحب‌الزمان (عج) اتفاق می‌افتد. بنابراین، این واقعه نیز از نشانه‌هایی است که زمان وقوع آن پیش از ظهور مشخص شده است.(در قسمت قبل نکات گفته شد در مورد ایشان)

زمان و محتوای صیحه آسمانی

موضوع بعدی، زمان وقوع صیحه آسمانی و محتوای آن است. در روایات آمده است:

«یُنَادِی مُنَادٍ مِنَ السَّمَاءِ بِاسْمِ الْقَائِمِ عَلَیْهِ السَّلَامُ، فَیَسْمَعُ مَنْ بِالْمَشْرِقِ وَ مَنْ بِالْمَغْرِبِ».

مفاد این روایت آن است که ندادهنده‌ای از آسمان، نام حضرت صاحب الزمان علیه‌السلام را اعلام می‌کند و معرفی می‌کند ایشان را و تمام اهل زمین، از شرق تا غرب عالم، این ندا را می‌شنوند.

در مقابل این ندای آسمانی، در برخی روایات آمده است که هنگامی که ندای آسمانی به گوش مردم می‌رسد، شیطان نیز ندایی بلند در جهان سر می‌دهد و آن ندا نیز شنیده می‌شود.

اما محتوای این ندای شیطانی چیست؟ در روایات نقل شده است که در این ندا از عثمان بن عفان نام برده می‌شود و گفته می‌شود که عثمان بن عفان مظلومانه به قتل رسیده است!

این سخن، در واقع بیانگر موضع کسانی است که قصد دارند امیرالمؤمنین علی (علیه‌السلام) را محکوم کنند. این شعار، شعاری ضدشیعی است که با طرح مظلومانه بودن قتل عثمان، درصدد متهم کردن جریان تشیع و محکوم کردن امیرالمؤمنین علیه‌السلام است. مضمون این شعار نیز چنین است: «قُتِلَ عُثْمَانُ بْنُ عَفَّانَ مَظْلُومًا».

بنابراین، زمان‌بندی علائم ظهور به این ترتیبی بود که خدمت شما عرض کردم.

والسلام علیکم و رحمة الله و برکاته.

اخبار مرتبط

برچسب‌ها

نظر شما

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.
captcha