حجت الاسلام والمسلمین حسن کمالی استاد حوزه علمیه در گفت و گو با خبرنگار خبرگزاری حوزه در تهران با اشاره به رویکرد استکبار جهانی برای ایجاد ناامیدی در جامعه، اظهار داشت: اگر درک درست از مفهوم آرامش در جامعه رواج یابد بسیاری از ناآرامیهای روحی و ذهنی از بین می رود.
استاد حوزه علمیه در تبیین مفهوم آرامش و طمانینه در آیات قرآن، گفت: انسان در شرایط زیست امروزی با وضعیت عجیبی مواجه است؛ گاهی افرادی را میبینیم که لبخند بر لب دارند، اما این لبخند تنها ظاهر زندگی آنان را نشان میدهد و در درون، احساس دیگری جریان دارد.
حجت الاسلام والمسلمین کمالی افزود: بسیاری از انسانها در حالی که با دیگران دوستی و معاشرت دارند، با خودشان در قهر هستند و گمشدهای در دل دارند که احساس بیقراری را بر فضای زندگیشان حاکم کرده است. این وضعیت را میتوان «حال» نامید. ، حالی که گاه خوش و گاه ناخوش است و انسان در میان تلاطمها و فراز و فرودهای زندگی همواره به دنبال ساحلی امن میگردد تا از هیاهوها به آن پناه ببرد.
وی با طرح این پرسش که آیا آرامش حقیقی در گرو خوشیهای ظاهری است، تصریح کرد: اگر قرار بود مسائل مادی و اسباب رفاه، آرامشبخش روان انسان باشند، چرا همچنان احساس ناخوشاحوالی و غربت در میان جوامع وجود دارد؟
پیوند با حقیقت هستی انسان را به سرچشمه آرامش متصل کند
استاد حوزه ابراز کرد: چرا انسان با وجود بهرهمندی از ابزارهای مختلف زندگی، باز هم طعم مفید بودن و رضایت درونی را نمیچشد و در پس پرده، حس بیپناهی و تنهایی عمیقی را تجربه میکند؟ پاسخ این مسئله در توجه به «حال دل» نهفته است؛ چرا که پیوند با حقیقت الهی میتواند انسان را از دلبستگیهای گسسته به سرچشمه آرامش متصل کند.
وی با مقایسه دو نگرش مادی و الهی در مواجهه با مشکلات زندگی، خاطرنشان کرد: در نگاه مادی، راه فرار از غم و غصه، سرگرم کردن و به فراموشی سپردن خود است و فرد تلاش میکند با ابزارهای مختلف، موضوع را از ذهن خود دور کند تا مشکلات و تلاطمهای زندگی را به یاد نیاورد.
حجت الاسلام والمسلمین کمالی تأکید کرد: در منطق الهی، مسیر متفاوت است؛ هنگامی که مصیبتی بر انسان وارد میشود، به جای غفلت، خداوند را به یاد میآورد و با تمسک به آیه شریفه «إِنَّا لِلَّهِ وَإِنَّا إِلَیْهِ رَاجِعُونَ»، اصالت خود را بازمییابد.
استاد حوزه علمیه با تأکید بر این معنا که «ما ز بالاییم و بالا میرویم»، بیان کرد: نباید فراموش کنیم که ما از دریای بیکران الهی هستیم و به سوی همان دریا نیز بازخواهیم گشت. اگر انسان خود را در این مسیر پیدا کند، میتواند به حقیقت دست یابد.
حجت الاسلام والمسلمین کمالی یادآور شد: یاد خداوند که بهترین ذکر است، بزرگترین ابزار برای رسیدن به آرامش خواهد بود؛ ذکری که به انسان کمک میکند خاطرات و حقایق وجودی خود را مرور کند و به ساحل آرامش برسد.
ایمان بدون امید تداوم ندارد
وی با اشاره به آیه «أَلَا بِذِکْرِ اللَّهِ تَطْمَئِنُّ الْقُلُوبُ»، ابراز کرد: ایمان بدون امید و رجا حیات ندارد و یأس سمی مهلک است که نهتنها نشاط زندگی را از بین میبرد، بلکه انسان را به مسیرهای انحرافی سوق میدهد.
استاد حوزه علمیه با تبیین راههای دستیابی به وضعیت پایدار روحی، نماز را صرفاً یک تکلیف فرسایشی ندانست و آن را قراری عاشقانه میان عاشق و معشوق توصیف کرد و گفت: برای تقویت این پیوند، باید حضور قلب را در لحظات مختلف زندگی تمرین کنیم و با پرهیز از تلاطمهای ذهنی و ابزارهای دنیوی، تمرکز خود را بر نقاط مثبت قرار دهیم.
وی قرآن را متنی فراتر از یک کتاب برای قرائت صرف دانست و اظهار کرد: قرآن یک عشقنامه الهی است که در دل سختیها، وعده گشایش را به انسان یادآوری میکند و همراهی با سیره اهلبیت(ع) نیز میتواند انسان را به نشاطی بیبدیل برساند.
حجت الاسلام والمسلمین کمالی با اشاره به آسیبشناسی موانع دستیابی به آرامش، خاطرنشان کرد: غفلت از مقصد، سرچشمه اصلی ناآرامیها است و لذا با اتکا به مبدأ هستی می توان از استرس های روزمره رها شد.
استاد حوزه علمیه با بیان اینکه دشمن در جنگ نرم در تلاش برای تضعیف اراده و تزریق ناامیدی در جامعه است، خاطرنشان کرد: وظیفه استادان و پژوهشگران حوزه و دانشگاه ارتقای فرهنگ اتصال به سرچشمه هستی در میان مردم است.
انتهای پیام. /










نظر شما