به گزارش خبرنگار خبرگزاری حوزه از تهران، حجت الاسلام و المسلمین شهاب مرادی، روحانی فعال و پرتلاش و با انگیزه و محبوب جوانان در رسانه‌هاست، به تازگی به بهانه شروع سال تحصیلی حوزه های علمیه، خبرنگار خبرگزاری حوزه گفتگویی پیرامون خاطرات وی از دوران طلبگی و چرایی و شیوه طلبه شدن وی داشته که در ادامه می خوانید:
چه شد که تصمیم گرفتید طلبه بشوید؟
اغلب تصمیم‌های معنوی انسان در نوجوانی، محصول تفکر به‌تنهایی نیست و سهم حالات و تجربه‌های معنوی و عاطفی را دست‌کم نباید گرفت. این اختصاص به من ندارد. برایم دانشجو شدن در آن روزها هیچ جاذبه و ویژگی هم نداشت. حتی بعد از پذیرفته شدن در کنکور، در دانشگاه ثبت‌نام هم کردم، اما انصراف دادم تا در آغاز درس، ممحض در درس و بحث طلبگی باشم.
طلبگی شما از کجا شروع شد و در این مسیر، محضر کدام اساتید را در سطوح مختلف درک کردید؟
شروع طلبگی از حوزه علمیه قائم (عج) چیذر بود و پرونده تحصیلی‌ام تا درس خارج در چیذر بود. ارادت و علاقه‌ام به آیت‌الله هاشمی علیا موجب شد هیچ‌وقت از مدرسه چیذر نروم. در چند سالی هم که به جهت بهره‌مندی از مرحوم آیت‌الله مجتهدی به حوزه علمیه ایشان رفتم، در امتحانات هر دو مدرسه شرکت می‌کردم و طلبه چیذر بودم.
مانند ایامی که سربازی رفتم، آن زمان هم طلبه چیذر بودم؛ یعنی حتی در تمام ۲۴ ماه خدمت سربازی، به‌جز مدت آموزشی، در تمام ایام درسی و غیردرسی، در ساعات عصر و غروب، درس و بحث را منظم ادامه دادم و در امتحانات شرکت کردم.
سربازی رفتید و از معافیت تحصیلی یا عناوین دیگر برای معاف از خدمت استفاده نکردید؟
بله، از جهت عدم اخذ شهریه، که تا امروز هم هیچ‌گاه شهریه نگرفتم، طلبه آزاد بودم و از جهت عدم تمایلم برای استفاده از معافیت تحصیلی، آزاد محسوب می‌شدم. لذا به اصرار خودم، برای انجام زودتر خدمت به سربازی رفتم و ۲۴ ماه با لباس نظامی خدمت کردم.
امکان انتخاب و استفاده از اساتید برتر، که بعضاً در سطوح عالی تدریس داشتند، هم از مزایای این روش بود. طلبه آزاد محسوب می‌شدم، اما از جهت امتحانات رسمی نه؛ کاملاً مطابق ضوابط ابلاغی حوزه علمیه قم.
پس آقایان مجتهدی و هاشمی علیا هر دو از اساتیدتان محسوب می‌شدند؟
بله، این برای من از توفیقات الهی بود. هر یک از این دو بزرگوار زعامت حوزه علمیه منسوب به خود را داشتند و تمام طلاب هر مدرسه‌ای، طلبه و شاگرد آن حوزه هستند.
اما برخلاف برخی مدارس، مرحوم آیت‌الله مجتهدی هر روز در دو نوبت، برای دو سطح از طلاب، درس عمومی داشتند با موضوع اخلاق که با سبکی جالب، هم مروری بر ادبیات بود و هم مباحث اعتقادی و معارفی را بیان می‌فرمودند. به تعبیری، سلوک طلبگی و زیّ آخوندی را به طلبه‌ها تعلیم می‌فرمودند. هم مصداقی از «یتلو علیهم آیاته و یزکیهم و یعلمهم الکتاب و الحکمة» بود و هم دلبری می‌کردند.
آقای مجتهدی در تمام لحظات زندگی‌اش مربی بود و استاد. من از مجالس درس و وعظ ایشان بسیار بهره می‌بردم و بحمدالله، از باب آقایی و بزرگواری ایشان، همیشه مورد عنایت و لطف ایشان بودم. بسیار دلتنگ آن روزها می‌شوم و ایشان را بسیار دوست دارم.
آیت‌الله سید علی‌اصغر هاشمی علیا را، که عالمی وارسته و فقیهی پرهیزگار هستند، بسیار دوست دارم. ایشان صاحب اخلاق کریمه و سخاوت کریمانه و تواضع مثال‌زدنی هستند. بله، از محضر اخلاقی ایشان و مباحث درس خارج ایشان استفاده کردم.
سخاوت؟
بله، ایشان عمده هزینه‌های جاری مدرسه را شخصاً عهده‌دار بودند و ساختمان زیبا و بزرگ و البته به‌دور از تجملات حوزه علمیه چیذر را در ملک شخصی خودشان ساخته‌اند.
لطفاً سایر اساتید را بفرمایید.
اساتید بسیار هستند و طبیعی است که اسامی برخی از آقایان را به خاطر نداشته باشم؛ خدا حق این بزرگان را حلال کند و خودش جبران کند زحمات و الطافشان را.
در شرح لمعه، از محضر جناب حجت‌الاسلام والمسلمین آقای منطقی، آیت‌الله رضوانی (جورابچی)، مرحوم حجت‌الاسلام والمسلمین حاج شیخ ابوالقاسم مهاجری و مرحوم حجت‌الاسلام والمسلمین حاج شیخ محمد کریمی (مرشد سلوک) استفاده کردم.
در سطوح عالی (رسائل، مکاسب و کفایه) نیز از محضر بزرگانی چون مرحوم آیت‌الله حاج شیخ حسین عسگری و مرحوم آیت‌الله سید فتاح هاشمی تبریزی استفاده کردم. اما در میان اساتیدم، بیشترین، نزدیک‌ترین و خصوصی‌ترین ارتباط استاد و شاگردی را با مرحوم آیت‌الله سید ابراهیم خسروشاهی (ره) داشتم.
علاوه بر درس خارج رهبر شهید انقلاب، ورود شما به سایر دروس خارج قم و تهران به چه صورت بود؟
از محضر آیت‌الله سید علی‌اصغر هاشمی علیا استفاده کردم. همچنین از دروس خارج مراجع عظام، آیت‌الله العظمی وحید خراسانی و مرحوم آیت‌الله العظمی تبریزی (ره)، و بیش از همه از محضر پرفیض رهبر شهید عزیزتر از جانم استفاده و بهره بردم.
مدت کوتاهی هم از درس خارج مرحوم آیت‌الله العظمی حاج شیخ محمد فاضل لنکرانی (ره) استفاده کردم و به ایشان ارادت داشتم.
وکالت مکتوب، یا اصطلاحاً اجازه در امور حسبیه، را فقط از رهبر شهید عظیم‌الشأن، حضرت آیت‌الله العظمی خامنه‌ای، و از مرحوم آیت‌الله العظمی فاضل لنکرانی، رضوان‌الله علیهما، دارم.
نظر شما