به گزارش خبرنگار خبرگزاری حوزه از مشهد، خیابان امام رضا(ع) مشهد امروز جمعه ۲۹ آبانماه، از میدان ۱۵ خرداد تا محدوده خیابان بیتالمقدس، صحنه نمایش اقتدار و حضور جانفدایانی بود که با شعار من آماده اعزام برای مبارزه با دشمن صهیونیستی ـ آمریکایی هستم، جان فدای میهنم، گرد هم آمدند تا عهد خود با ایران اسلامی را بار دیگر به تصویر بکشند؛ اجتماعی که در آن خاطرات دفاع مقدس، شور جوانی، دلدادگی به اهلبیت(ع) و احساس مسئولیت نسبت به سرزمین، در کنار یکدیگر جلوهگر شد.
از ساعات ابتدایی صبح، خیابان امام رضا(ع) حالوهوایی متفاوت داشت؛ مردان و زنان، جوانان و نوجوانان، خانوادهها و پیشکسوتان عرصه جهاد، قدم به خیابان گذاشتند.
برخی با همان لباسهای رزمی که روزهای هشت سال دفاع مقدس را یادآوری می کرد به میدان آمده بودند؛ لباسهایی که با گذشت سالها، هنوز برای صاحبان شان بوی میدان، خاطره رزم، روزهای ایثار و عهدی ناگسستنی با وطن را زنده میکرد. آنان سالها پیش، پیش از حضور در میدان جهاد، به زیارت امام رضا(ع) میآمدند و امروز نیز خیابانهای مشهد را با همان روحیه و باور، به صحنه اعلام آمادگی برای دفاع تبدیل کردند.
چفیههایی که بر گردنها افتاده بود و سربندهای یا زهرا(س)، یا حسین(ع) و یا مهدی(عج) که بر پیشانی جوانان بسته شده بود، در میان جمعیت جلوهای خاص داشت.
جوانان مشهدی با لباسهای رزم، اسلحه در دست و گامهایی محکم، پا بر زمین میکوبیدند و با غرش یا حیدر، شور و هیجان خود را به خیابان میکشاندند. صدای شعارها در میان جمعیت میپیچید و هر گام، تصویری از عزم و اراده مردمی را به نمایش میگذاشت که دفاع از ایران را در پیوند با باورهای دینی و هویت خود میدیدند.
در میان این جمعیت، مادران شهدا با قاب عکس فرزندان و همسران شهیدشان حضور داشتند؛ مادرانی که روزگاری عزیزترین سرمایه زندگی خود را در راه دفاع از این سرزمین تقدیم کرده بودند، و برای بعضی از مادران و همسران شهدا کسانی که بودند که در ماه های گذشته خیابان امام رضا از مهدیه تا حرم سرباز دلاور ایرانی را تشییع کردند با قاب عکس شهید به میدان آمدند فرزندان خردسال شهدا عکس پدر محکم با دو دست به سینه خود چسبانده اند .
خیابان امام رضا شلوغ است ولی می شود از تصویر شهدای جنگ تحمیلی رمضان را در کنار خیابان دید و فقط رد شد چفیه ها را تبرک می کنند دستان خود را به تصویر شهدا می کشند چشمان خود را متبرک می کنند .
خانواده های مشهدی امروز خود با چفیه بر گردن و سربندهای حماسی به میدان آمده بودند. قاب عکس شهید در دستان مادر، باحضور استوار او در میان جوانان، معنای دیگری داشت؛ گویی مادران شهدا آمده بودند تا بگویند راه فرزندانشان همچنان ادامه دارد و پرچم دفاع از این خاک بر زمین نخواهد ماند از کنار مادران شهدا که عبور می کردیم با دیدن قدم های جوانان مشهدی که پا به زمین می کوبیدند و ماشاالله می گفتند .
در گوشهای از خیابان، پیرمردی اسپند دود میکرد و با نگاه و دعای خیر، جوانان مؤمن و انقلابی را بدرقه میکرد؛ جوانانی که با شور و غیرت، برای دفاع از ایران اسلامی در اجتماع حاضر شده بودند. دود اسپند در فضای خیابان میپیچید و در میان صدای شعارها، محبت، دلدادگی و امید به سلامتی مدافعان وطن شکل میگرفت.
در محدوده چهارراه دانش و مقابل دبیرستان فردوسی مشهد نیز دانشآموزان، معلمان و فرهنگیان حضور داشتند؛ نسلی که در کنار آموزگاران خود، با فریادهای مرگ بر اسرائیل و مرگ بر آمریکا، همصدا با دیگر اقشار مشهد، بر مواضع خود تأکید میکردند. فرهنگیان و دانشآموزان نیز در این اجتماع، خود را همراه و جانفدای ایران میدانستند؛ حضوری که پیوند نسلها را در دفاع از سرزمین به تصویر کشیده بود.
در میان جمعیت، دعای فرج زمزمه میشد و لبیک یا حسین و لبیک یا خامنهای در کنار شعارهای مرگ بر آمریکا و مرگ بر اسرائیل طنین میانداخت؛ صداهایی که از دل باور، دلدادگی و ارادت برخاسته بود و خیابان امام رضا(ع) را به صحنهای از همبستگی و عهد جمعی تبدیل میکرد.
امروز خیابان امام رضا(ع) مشهد، تنها یک مسیر شهری نبود؛ روایت زنده مردمی بود که از نسل دفاع مقدس تا نوجوانان امروز، از مادران شهدا تا جوانان لباسرزمپوش، در کنار یکدیگر ایستاده بودند.
و این اجتماع بزرگ در پایان، یک پیام روشن در فضای خیابان باقی میگذاشت: ایران، خانهای است که مردمانش خود را برای پاسداری از آن، همواره حاضر میدانند.
انتهای پیام/











نظر شما