شیخ غبریس: دست‌های مسلمانان متحد شوند تا با دشمنان بجنگیم

به گزارش گروه ترجمه خبرگزاری «حوزه»، در سایه هجمه مستمر آمریکایی-صهیونیستی که منطقه را هدف قرار داده و برای از هم پاشیدن جوامع، شعله‌ور کردن فتنه‌ها و تضعیف عناصر قدرت در آن تلاش می‌کند، هفته وحدت اسلامی امسال در شرایطی بسیار حساس فرا رسیده است که وحدت میان فرزندان امت را فراتر از یک مناسبت یا شعار قرار داده و آن را در بطن نبرد وجود و رویارویی قرار می‌دهد.

وحدتی که امام خمینی (قدس سره) اراده کرده بود تا پروژه‌ای عملی باشد، امروز به عنوان ضرورتی برای حمایت از امت و آرمان‌های آن، به‌ویژه در رویارویی با اشغالگری صهیونیستی و حامیان آن، پیش می‌رود؛ در زمانی که شنیع‌ترین جنایات نسل‌کشی علیه ملت‌ها در حال ارتکاب است و می‌خواهند تفرقه‌های مذهبی و سیاسی حقیقت دشمن اصلی را بپوشاند.

در این راستا، شیخ حسین غبریس، مسئول روابط عمومی «تجمع علمای مسلمان» لبنان، در گفتگو با پایگاه خبری «العهد»، تأکید کرد: هفته وحدت اسلامی باید به ایستگاهی عملی برای بازنگری در اولویت‌های امت و متحد کردن صفوف آن تبدیل شود.

وی تأکید کرد: آنچه مسلمانان را گرد هم می‌آورد بسیار بزرگ‌تر از چیزهایی است که آنان را متفرق می‌کند و رویارویی با دشمن ایجاب می‌کند که این باور به عمل و میدان تبدیل شود.

هفته وحدت… مناسبتی فراتر از جشن

شیخ غبریس سخنان خود را با تبریک به عموم مسلمانان به مناسبت سالروز ولادت پیامبر اکرم (صلی الله علیه و آله و سلم) و امام جعفر صادق (علیه السلام) آغاز کرد و تأکید کرد که این مناسبت به‌طور طبیعی به بحث درباره هفته وحدت اسلامی می‌انجامد.

او معتقد است: این هفته از ایده‌های خلاقانه و مبتکرانه‌ای بود که امام خمینی (قدس سره) مطرح کرد و امام به وحدت نه به عنوان یک عنوان گذرا، بلکه به عنوان بخشی از پروژه‌ای کامل برای ساختن امت و رویارویی با چالش‌ها نگریسته است.

وی اشاره کرد: هفته وحدت با گذشت زمان به کانون توجه همگان تبدیل شد و به یک نقطه عطف سالانه بدل گشت که یادآوری می‌کند آنچه مسلمانان را متحد می‌کند بیش از آن چیزی است که آنان را تفرقه‌افکنی می‌کند.

از این رو، شیخ غبریس تأکید کرد: آنچه خواسته شده، تنها برگزاری جشن‌ها نیست، بلکه «بررسی آنچه می‌توان میان تناقض‌ها و میان مذاهب اسلامی که همگی به دین اسلام ایمان دارند، جمع کرد»، تا امکان تبدیل وحدت به واقعیتی اجتماعی، سیاسی و میدانی فراهم شود.

در رویارویی با هجمه… وحدت امت در اولویت است

غبریس هفته وحدت را در بستر رویارویی بزرگی قرار می‌دهد که امت در آن به سر می‌برد و توضیح می‌دهد که هجمه علیه آن از چندین محور و در رأس آن‌ها ایالات متحده، رژیم صهیونیستی و کسانی که در مدار آن‌ها می‌چرخند، صورت می‌گیرد.

او توصیف امام خمینی از ایالات متحده آمریکا به عنوان «شیطان بزرگ» را یادآور شد و تأکید کرد: واشنگتن و دست پرورده صهیونیستی آن یعنی «اسرائیل»، در کنار هم‌پیمانانشان، نبردی باز را علیه ملت‌های منطقه آغاز کرده‌اند.

عضو تجمع علمای مسلمان تصریح کرد: این رویارویی دیگر محدود به حوزه نظامی نیست، بلکه در جنایات، کشتار و مباح شمردن خون‌ها و کرامت‌ها نیز نمود یافته است و این پرسش را مطرح می‌کند که موضع کسانی که شعار «میانه‌روی» سر می‌دهند در سایه این جنایات چیست؟

او افزود: آنچه لازم است، موضعی صریح است که صدا را بلند کند و بگوید: «این جنایت کافی است». سکوت در برابر جنایات نمی‌تواند موضعی بی‌طرفانه باشد، آن‌گاه که امت در وجود و کرامت خود هدف قرار گرفته است.

شیخ غبریس معتقد است: لحظه کنونی بازکشف عناصر وحدتی که مسلمانان را گرد هم می‌آورد را ایجاب می‌کند. امت از دورترین نقاط زمین تا دورترین نقاط آن، پیامبر، قرآن، اسلام، حق و جهاد، و همچنین نماز، روزه و سایر ارزش‌های دینی مشترک، آنان را به هم پیوند می‌دهد.

او تأکید کرد: این مشترکات باید به قدرتی عملی تبدیل شود، نه اینکه صرفاً به عنوان‌های کلی باقی بماند تا به متحد کردن صفوف در رویارویی با دشمن بینجامد.

او این معنا را با این سخن بیان کرد که آنچه لازم است این است که «دست‌ها متحد باشند تا با دشمنمان بجنگیم، حتی اگر بتوانیم با چنگ و دندان بجنگیم»؛ که اشاره‌ای است به اینکه قدرت امت از وحدت و اراده‌اش آغاز می‌شود، نه صرفاً از حجم امکانات مادی.

نبردی وحشیانه؛ دشمن میان هیچ‌کس تبعیض قائل نمی‌شود

شیخ غبریس رویارویی کنونی را «بسیار بی‌رحمانه» توصیف کرد و تأکید نمود: دشمن در آن از انواع سلاح‌های پیشرفته و مرگبار استفاده کرده است.

وی اشاره کرد: تجاوزات میان بزرگ و کوچک، کودک و پیر، و مبارز و غیرنظامی تفاوتی قائل نشده است. ماهیت این رویارویی حقیقت دشمن را برملا می‌کند و تأکید دارد که هدف‌گیری او محدود به یک طرف یا گروه خاص نیست.

از این رو، شیخ غبریس از فرزندان امت با مذاهب و گرایش‌های گوناگون دعوت کرد تا از هفته وحدت به عنوان فرصتی برای بازآرایی صفوف در رویارویی با این دشمن بهره ببرند.

وی تأکید کرد: هر کس رسول خدا (صلی الله علیه و آله و سلم) را حقیقتاً دوست دارد، باید این مناسبت را به ایستگاهی عملی برای گرد هم آمدن حول آنچه مسلمانان را متحد می‌کند تبدیل کند، نه مناسبتی برای تجدید اختلافات.

شیخ غبریس ادامه داد: تجربه‌های پیشین و جنگ‌ها ثابت کرده است که امت اسلامی هرگاه اراده‌ای متحد داشته باشد، توانایی وارد کردن ضربات به دشمن را دارد و تحولات اخیر، نمونه‌هایی از توانمندی محور مقاومت در ایستادگی و رویارویی را ارائه داده است.

ایران، تجربه‌ای که وحدت را از تئوری به میدان منتقل کرد

شیخ غبریس به تجربه انقلاب اسلامی در ایران متمرکز شد و توضیح داد: این انقلاب الگویی ارائه می‌دهد که می‌توان از آن در زمان‌ها و جوامع مختلف بهره برد.

وی اشاره کرد: انقلاب بر پایه ایمان به خدا شکل گرفت، اسلام را الگو و روش قرار داد و قرآن کریم، سیره پیامبر اکرم (صلی الله علیه و آله و سلم) و اهل‌بیت عصمت (علیهم‌السلام) را مرجع خود ساخت.

او تأکید کرد: امام خمینی (قدس سره) خود را تنها یک سیاستمدار معرفی نکرد، بلکه در هویت و پروژه‌اش شفاف بود؛ آشکارا اعلام کرد که مسلمان است و برای برپایی دولتی مبتنی بر اسلام تلاش کرد.

عضو تجمع علمای مسلمان معتقد است: روشی که امام راحل پس از پیروزی انقلاب در پیش گرفت و پس از او با پیگیری امام شهید سید علی خامنه‌ای (رض) ادامه یافت، ثابت کرد که ایده‌هایی که در ابتدا تئوری به نظر می‌رسند، اگر اراده، ایمان و عمل وجود داشته باشد، می‌توانند به واقعیت تبدیل شوند.

زمانی که شعارها به عمل تبدیل شد

شیخ غبریس به آنچه نمونه‌ای از تحول از نظریه به اجرا می‌داند استناد کرد و به استقبال گسترده مردمی در ایران برای آمادگی جهت دفاع از کشور، انقلاب و نظام اسلامی در جریان رویارویی‌ها اشاره کرد.

او گفت: بسیاری انتظار تعداد محدودی از داوطلبان برای مشارکت را داشتند، اما غافلگیری در حجم استقبال مردمی بود. ثبت‌نام تعداد عظیمی از افراد آماده دفاع از ایران، ترجمه‌ای عملی از باورهایی بود که نسل‌ها با آن پرورش یافته‌اند. شعارهایی مانند «مرگ بر اسرائیل»، «مرگ بر آمریکا» و «نه شرقی، نه غربی» - از دیدگاه او - در چارچوب گفتار سیاسی باقی نماند، بلکه به آمادگی واقعی برای فداکاری تبدیل شد.

او به تقدیم جان توسط علما، متخصصان، مبارزان و عناصری از نهادهای مختلف امنیتی و نظامی در راه آنچه به آن باور دارند اشاره کرد و توضیح داد: این، یکی از برجسته‌ترین وجوه انتقال ایده از نظریه به میدان عمل است.

از ایران تا لبنان، فلسطین، یمن و عراق

مسئول روابط عمومی تجمع علمای مسلمان تأکید کرد: این تجربه محدود به ایران نماند، بلکه به میدان‌های دیگر نیز کشیده شد؛ به گونه ای که امروزه جوامع مقاومی در لبنان، فلسطین، عراق و یمن وجود دارند. این تجربه‌ها تأیید می‌کنند که پروژه وحدت و مقاومت قادر به تولید واقعیتی جدید است و ایده‌ای که برخی شکست‌خوردگان آن را غیرقابل اجرا می‌دانستند، به «واقعیت و حقیقت» تبدیل شده است. جمهوری اسلامی محور اساسی در این مسیر را نمایندگی می‌کند و تعلق به این محور، مایه افتخار است.

شیخ غبریس از لبنان مثالی برای تحول از باور به آمادگی عملی ارائه داد و به آنچه «روحیه فداکاری در میان طیف‌های گسترده‌ای از جامعه» توصیف کرد، اشاره نمود.

او تصریح کرد: صحبت درباره جوانان مقاوم محدود به سنین ۲۰ و ۳۰ سال نیست، بلکه به سنین بالاتر نیز کشیده می‌شود؛ جایی که روایت می‌کند در جریان فعالیتی مرتبط با سالروز ولادت پیامبر (صلی الله علیه و اله و سلم)، با مردی ملاقات کرده که خود را پدر شهید معرفی کرده و به او تأکید کرده است که با وجود کهولت سن، آماده است تا در خدمت مبارزان باشد و جان خود را در راه مقاومت فدا کند.

غبریس این الگو را بازتاب‌دهنده ماهیت تحولی دانست که مدرسه مقاومت در آگاهی اجتماعی ایجاد کرده است، به طوری که فداکاری دیگر محدود به یک نسل یا گروه سنی خاص نیست.

آنچه ناممکن بود، واقعیت شد

شیخ حسین غبریس سخنانش را با تأکید بر اینکه پروژه‌ای که امام خمینی (قدس سره) بنیان نهاد، دیگر صرفاً یک نظریه یا شعار نیست، ادامه داد و گفت: این پروژه در بیش از یک میدان به واقعیتی ملموس تبدیل شده است.

او اشاره کرد: امام خمینی و سپس رهبرانی که این مسیر را ادامه دادند، توانستند بسیاری از آنچه که غیرممکن به نظر می‌رسید را به حقایق موجود تبدیل کنند و امت امروز از عناصر قدرت و توانمندی برخوردار است که آن را برای رویارویی با چالش‌ها واجد شرایط می‌سازد.

میان هفته وحدت اسلامی و سالروز ولادت پیامبر اکرم (صلی الله علیه و اله و سلم)، گفتمان شیخ غبریس به عنوان دعوتی برای عبور از مرزهای مناسبت، حرکت از سخن گفتن درباره وحدت به تمرین آن، از جشن گرفتن برای آن به دفاع از آن، و از به رسمیت شناختن مشترکات به ساختن مواضع بر پایه آن‌ها، برجسته می‌شود.

چرا که در رویارویی با دشمنی که میان یک مذهب با دیگری، و میان کودک و پیر تفاوتی قائل نمی‌شود، وحدت برای شیخ غبریس دیگر فقط یک گزینه سیاسی نیست، بلکه ضرورتی برای حفاظت از امت و ترجمه‌ای عملی از آنچه آن‌ها را در دین، پیامبر، قرآن، آرمان و سرنوشت گرد هم می‌آورد، است.