به گزارش خبرگزاری حوزه، مرحوم آیت الله آمجتبی تهرانی در تبیین پیام تربیتی آیات پایانی سوره نصر، بر ضرورت انتساب همه کمالات و موفقیتها به خداوند تأکید کردهاند؛ دستوری که حتی پیامبر اکرم(ص) پس از دستیابی به پیروزی عظیم، مأمور به عمل به آن میشود.
انسان اینگونه است که اگر کار بزرگی انجام دهد و عملی را که از نظر خودش مهم است به سرانجام برساند، ممکن است در نفس و روح او این خیال پدید آید که من بودم که چنین کاری کردم.
چه کاری بزرگتر از اینکه رهبری مانند پیامبر اکرم(ص) چنین پیروزی عظیمی را به دست آورد؟
ازاینرو، خداوند دستورالعملی به پیامبر(ص) میدهد که این فرمان، برای همه انسانها و فرزندان بشر است. خداوند به آن کسی که گل سرسبد موجودات و انسان کامل در عالم وجود است، میفرماید: هنگامی که کار به پایان رسید و دیدی این پیروزی نصیبت شد، «فَسَبِّحْ بِحَمْدِ رَبِّکَ».
تسبیح و تحمید یعنی خداوند را کمال مطلق بدانی و تمام کمالات را از او ببینی؛ چراکه او کمال مطلق است. بگو من هیچکاره بودم و نقشی نداشتم؛ هرچه بود، تو بودی. تمام کمالات، افعال و اعمال خود را به او نسبت بده.
اما دستور الهی به همینجا ختم نمیشود؛ بلکه میفرماید: «وَاسْتَغْفِرْهُ». به خود بازگرد و به نفس خویش بگو که من سراسر نقص و هیچم.
مشاهده و دانلود ویدیو










نظر شما